"Yalnızlık müziğin bile seni dinlemesidir,yalnızlık insanın kendine mektup yazması ve dönüp dönüp onu okuması" der bir şair. Bir başkası 'bulutlu bir sabahtı yalnızlık"der. Bir diğeri "yalnızlık güvercinleri vurur herkesten çok ve onlar bir kubbe bulur kendilerine günde" diye sürdürür.
"Başımın içindeki düşünceler tıpkı şu gökyüzündeki seyrek bulutlar gibi daimi bir hareket halinde,şekilsiz ve elle tutulamayacak kadar dağınıktı.Fakat yavaş yavaş daha çok derlenip toplandılar,birtakım hatıralar,istekler,ihtiraslar,ümitler halinde birbirini kovalamaya devam ettiler."
"Şimdi aramızda neyin noksan olduğunu biliyorum...Bu eksik sana değil, bana ait.Bende inanmak noksanmış...Beni bu kadar çok sevdiğine bir türlü inanamadığım için,sana aşık olmadığımı zannediyormuşum.Bunu şimdi anlıyorum.Demek ki,insanlar benden inanmak kabiliyetibi almışlar.Ama şimdi inanıyorum.Sen beni inandırdın.Seni seviyorum.Deli gibi değil,gayet aklı başında olarak."