Birisi ölüm olgusunu yalnızca kendi içinde değerlendirip inceleyecek olursa onunla ilişkili bütün kaygılar kaybolur, ölümün doğanın işinden başka bir şey olmadığı anlaşılır.
Evrenin doğası bir kötülüğün farkına varmışsa, cehalet ya da bilinçsizlikle bir hataya düşmez. Herhangi bir yerde iyilik ve kötülükler ayrım gözetmeksizin hem iyi hem de kötü insanların başına gelir. Çünkü bunlar ne onurlu ne de utanç vericidirler. Yani ne iyidirler ne de kötü.
Hiçbir şeye şaşırmamayı ve hiçbir şeyden etkilenmemeyi; asla aceleci, üşengeç, şaşkın, kederli, durup dururken sırıtan, ya da tam tersine sinirlenen ya da etrafına kuşku dolu bakışlar atan birisi olmamayı öğrendim. Doğru yola yönelen birinden çok, doğru yoldan çıkarılamayan biri izlenimi vermeyi öğrendim.