Neriman.
@determinasyo
14 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Neriman.
, bir kitap okuduPuan vermedi·364 syf.·
1 saatte okudu
·Okunma: 15 Şubat 2018 00:00
·2018 1. kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şermin Yaşar 
Altı Harfli Bir Tatlı
Akıp giden ama bittiğinde insanın içine ince bir sızı bırakan bir roman. Evlatsız bir anne ile annesiz bir evladın hikayesi. Meltem’in travmatik çocukluğu ile Selime teyzenin eşinin ölümüyle adım adım kendi yokluğuna doğru gidişinin hikayesini okuyoruz ama yargılamıyoruz. Bu ana karakterler dışında her karakterin bir hikayesi var kendi içinde Erkan bunu annesinin dizinin dibinde tek tek döktü..
Bence kitabın en güçlü tarafı şu: O durumu yaşamamış olsanız bile, yaşama acısını içinizde hissediyorsunuz. O duygularda boğulmak bizim empati yeteneğimizden çok yazarın başarısı.
Kitabın eksik yanı belki sonunun havada kalmasıydı ama hissi yoğun olunca oraya takılmadım açıkçası.
Ölmek İstiyorum ama Tteokbokki de Yemek İstiyorum
Otobiyografik bir kitap. Yazarın terapi seanslarındaki duygularını, yaşadıklarını ve terapistin yaklaşımını doğrudan yansıtıyor. Kişisel gelişim kitabı mı değil mi tartışmaları bence gereksiz; çünkü türü zaten net. Kurguya yaslanmadan, oldukça samimi ve dürüst bir şekilde iç dünyasını anlatıyor.
Kitap; günlük hayatta çoğu insana küçük görünen ama insanın içini içten içe yoran düşüncelerle yaşama hâlini çok iyi yakalıyor. “Yaşamaktan nefret ediyorum ama galiba küçük güzel yanları da var” arasında gidip gelen o ruh hâli çok tanıdık. Samimi, filtresiz ve yer yer insanın kendini bulduğu ifadelerle dolu. Anlatımı sade, bölümler kısa; bu yüzden kolayca ve akarak bitiyor.
#k:513386.
Romanda geçmişten gelen sırların günümüze sirayet edişini okuduk en basit hâliyle. Şehnaz’ın ailesiyle olan sorunlu bağı, toksik ilişkisi ve kadın olmanın getirdiği zorluklar , akademideki sorunlar kitabın temel meseleleri. Yazar derin psikolojik tahlilleri, olayın geçtiği dönemin sosyolojik ve ekonomik yapısını karakterlerin düşünce biçimlerine ve seçimlerine çok iyi yansıtmış. Şehnaz'ın çözümlemeleri ile okuyoruz kitabı dolayısıyla kendi iç çatışmasını da her seferinde hissettiriyor. Ayhan hanım toplumsal baskılara boyun eğen, toplumda kadın kimliğinin bir ağırlığı var ise bunu iliklerine kadar yaşamış ki bunu uyurgezer olduğu gecenin birinde de şeffaf bir şekilde dökmüş kırmızı çizgileri olan bir kadın. Şehnaz’ın yanlış olduğunu bilmesine rağmen toksik bir ilişkiyi sürdürmesi, ailesinden taşıdığı bu baskı ve değersizlik duygusuyla ilişkilendirilebilir belki de. Açıkçası kitabın sonlarına doğru Şehnaz ve E. 'nin son hikâyeleri o kadar betimleme içinde bana cılız geldi. Genel olarak kitap benim için zor okundu; çok fazla ve çoğu gereksiz betimleme anlatımı ağırlaştırıyor. Ayrıca E. karakterinin adının hiç verilmemesi de anlamlı gelmedi, hiç böyle bir gizeme gerek yoktu mesafe yarattı benim açımdan.
