DDR serisinin üçüncüsünü atlamışım. Bu kesinlikle dördüncüden çok daha iyi. İçinde Oğuz Atay, Tomris Uyar gibi isimlerin bulunması da beni daha çok çekmiş olabilir ama kesinlikle Menteş bu kitapta ilk ikisi gibi soru-cevap bağıntısını daha doğal kurmuş.
Merhabalar Efendim
Sizlere Aşk Serimin devam ve 4. kitabının yorumu ile geldim.
En yakın arkadaşının gözlerinin önünde yaşama tutunma çabası ve öğrendiği gerçeklerin yükü altında kalan Hisar için bundan sonra hiçbir şey planladığı gibi gitmeyecektir. Düşman bildiği adamın geçmişinde ne rolde olduğunu ve onun için neler yapıp, neleri göze aldığını öğrendiğinde ise hem vicdanı ile yüzleşecek hem de kartları yeniden dağıtacaktır. Hayatı boyunca bir aile arayışında olan Hisar, düşman bildiği kişilerin aslında ona yıllardır istediği aile sıcaklığını verdiğini ve ona kendiğini değerli hissettirdiklerini anlayınca ezbere bildiği tüm şeyleri bozacak ve kendine bir yaşam kurmaya çalışacaktır. Yanında ise herkesin korkudan tir tir titrediği ama kendisi için bir devrim başlatan İmparator da vardır. Artık sahne İmparator ve İmparatoriçe'ye aittir.
KİTAP MÜKEMMEL ÖTESİYDİ!! Bebeklerimi o kadar özlemişim kii Bir haftadır sindire sindire, doya doya okudum çiftimizi ve yine onlara doyamadım. Bu seri 10 kitap olsa 10'unu da sıkılmadan okurum. Hayatımda çok faklı bir yere sahipler.
Bu kitapta seri boyunca Bronz ve Hisar arasındaki o gerilimli ve çelişkili ilişki, birbirine tutkuyla bağlanan ve birbirleri için her şeyi göze alıp, her şeyi yapabilecek bir ilişkiye dönüşüyor. O kadar güzellerdi kii sahneleri o kadar mükemmeldi kii Hisar'ın geçmişiyle yüzleşmesi, orada bronz'un aslında kendisi için neleri göze aldığını, neler yaptığını anlaması ve bunun hem vicdanına dokunup pişman olması hem de artık her şeyiyle bildiği Bronz için kendini değiştirmesini okuduk. Çok pişman bir Hisar vardı bu kitapta. Bronz'a yaptıkları yüzünden onu görememesi yüzünden, onu dayatılan gerçeklerin altında kalması yüzünden, birçok şeyiyle Hisarın pişmanlığını en iyi şekilde hissederek okuyoruz. Bronz'un da
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
#arkakapak
Sayın sen, ben Deva. Deva Çetinceviz.
Adımdan da anlayacağın üzere ben kolay lokma değilim. Evet, babam beni erkek gibi büyüttü ama öyle olmasaydı da ben tuttuğunu koparan bir kadın olurdum.
Benim hikâyem, kardeşimin başımıza açtığı işler yüzünden babamın benden yardım istemesiyle başladı. Ama bu sandığın kadar küçük bir yardım değildi. Yardımcı antrenörlük yaptığı bir basketbol takımında iki aylığına onun yerine bakmamı istiyordu.
Bu benim için çocuk oyuncağıydı. İşi yerine getirebilecek kabiliyete sahiptim. Kolaylıkla üstesinden gelebilirdim.
Lakin küçük bir sorunumuz vardı.
Bu işi erkek kılığına girerek yapmak zorundaydım.
Hem de bir erkek basketbol takımında.
Anlayacağın üzere olaylar karışık, yolumuz engebeli. Ve ben agresif bir şoförüm. Erkek gibi büyümekle erkek olmak arasındaki farkı göreceğim bu yolda bana eşlik edersen kendimi daha az yalnız hissederim.
Hazırsan başlayalım mı ?
#kitapyorumu
Merhaba arkadaşlar. Bugün size Her Kimsen kitabından bahsedeceğim. Yazarın okuduğum ilk kitabıydı. Kalemini çok sevdim. Eflal serisini de merak ediyorum.
Kitabın konusu zaten ilgi çekici.
Tam reading slump kurtarıcısı diyebilirim.
Bitirmeniz bir gün bile sürmez bence.
Arka kapak yazısından da anlayacağınız üzere Deva kardeşi ve babasının ısrarıyla basketbol takımına erkek kılığında girmek zorunda kalıyor.
Deva her ne kadar kız olduğunu saklamaya çalışsa da erkek karakterimiz Başar şüpheleniyor.
Şüphe çekmemeye çalışırken ki halleri o kadar komik ki. Yani okurken çoğu yerde kahkaha attım diyebilirim. Özellikle Deva ve Merve sahneleri komikti. Seri 3 kitap Olacak diye biliyorum ama emin değilim. Kitabın sonu gerçekten çok şaşırtıcı ve merak uyandırıcı bitti. 2.kitabın gelmesini sabırsızlıkla bekliyorum.
Severek okuduğum bir kitaptı.
Her Kimsen 1: İlk Set
Her Kimsen 1: İlk Set
Karamazov Kardeşler İnceleme Ve Yorum
Hayatımın 6 ayına eşlik eden bu kitap için nereden başlanmalı nasıl başlanmalı hiç bilmiyorum aslında. Ama öncelikle söylemeliyim ki incelememi görüp merak edenler henüz kitabı okumadıysalar buranın spoiler içerdiğini bilmeli. Ben 19 yaşında biri olarak haddim olmadan kitap üzerine kendi yorumlarımı ve karakter analizlerimi yapıp ayrılacağım. Ayrıca bu incelememi yaparken arka planda "Richter: On the Nature of Daylight" parçası bana eşlik ediyor. Bu yüzden okurken belki bu eseri açarsanız, yazarken nasıl hissetttiğimi biraz olsun anlayabilirsiniz.
Kitabın konu olarak iki kısımda ayrıldığını söyleyebiliriz. Birinci kısımda ( burası ilk 600 sayfaya tekabül ediyor) karakterlerimizi, yani karamazov ailesini tanıyor, onların fikirlerini, felsefelerini öğreniyor, hayatlarına eşlik ediyoruz. İkinci kısım ise kitapta gerçekleşen bir cinayet üzerine dönüyor. Ki bu kısımdaki mahkeme gününü okumak çok zevkliydi. Savcımız ippolit krilloviç ve avukatımız fetyukoviç, cinayet konusunda iki farklı görüşe sahip konuşmalarını ve savunmalarını yapıyorlar, ki ikiside çok dokunaklı baktığınızı zaman mantıklı savunmalar yapıyor. O yüzden geçmişte hasım olan bu iki hukuk adamının konuşmalarını dinlemek çok zevkliydi. Birinci kısım ile ilgiliyse genel olarak bir olaya değinmeden yalnızca karakterlerimiz üzerine görüşlerimi bildireceğim.
İncelememe dostoyevskinin Ana karakter olarak belirlediği Alyoşa karakteri ile başlamak istiyorum. Alyoşa; dindar, insan seven, merhametli, yüce gönüllü karakterlerden biri. Bu özelliklerinden ötürü belkide kitapta en çok sevilen karakter aynı zamanda. Benim alyoşa'ya karşı ilk bağlanmam Staretz Zosima'nın cenaze gününde, bir mezarlığın arkasına çöküp ağladığı sahne de oldu. O an sarılıp elini tutmak istedim alyoşa'nın. Çok saf, çok temiz bir kalbe sahip
Nar AğacıNazan Bekiroğlu
#okudumbitti Kitabın ilk yayın tarihi 2012
536 sayfa
Okuduğum ilk Nazan Bekiroğlu kitabı. Hem çok hızlı hem de ağır gittiğini söyleyebilirim.Çabuk bitse üzülecektim, bitmek bilmeseydi sıkılacaktım. Tam kararında, çok keyifli bir okuma oldu benim için.
Sevdanın, acının, gurbetin, savaşın, muhacirliğin, gitmenin, kalmanın, gidememenin bu gökyüzü altında nelerin yaşandığının ve daha nicelerin yaşanacağını anlatan, her cümlesiyle tüm duygusuyla içimi ezip geçen bir kitap oldu Nar Ağacı.
Kitabın kurgusu, gerçek kesitlerin sunumunun gerisinde gibi. İlgi, hikayeden uzaklaşıp, yazarın kalemine yoğunlaşıyor, dil o kadar ince işlenmiş ki, algınız ayrıntıların içinde seyir halinde sanki. Mekan tasvirlerine içinizin gitmemesi imkansız, bu gösterişli kullanım kitabın sürükleyiciliğine engel haliyle.Ancak bu niyetle okunursa derde deva olur.
Yazarın yanına oturup uslu uslu hikayeyi dinler gibi okudum, belki aynı denizin cocuğu, belki aynı kıyının insanı, belki aynı yeşili, bahçede aynı nar ağacını görerek büyüdüğümüz için.O Harşit'in denize döküldüğü yerde çayın yanına oturduk birlikte ağladık, güldük.
İlk defa bir romanın bu kadar içinde hissettim kendimi, olayları izleyen o gölge bendim sanki.Öyle içten öyle sıcak anlatılmış ki olayların içinde kendini kaybetmemek mümkün değil.Ayrıca acaba benimde böyle bir hikayem var mıdır diye düsünmeden edemiyor insan. Bende, çölün ortasındaki Yezd'e gitme isteği dahi uyandırdı desem yalan olmaz.
Konu: 1. Dunya savaşının başlamasıyla Ruslar 1916 da Trabzon'u işgal eder, Zehra ve ailesi çıkan göç emriyle arkalarında evin reisi gazi Hacıbey'i bırakarak İstanbula doğru yollara düşerler. Göç emri çıktıktan sonra Trabzon'dan ayrılan ailenin bireyleri her sıkıştıklarında degerli bir takıyı bozdurup yoluna devam etmişler,
Aforizmalar ile Randevu
Kitabın kapağı, içindeki çizimler, renkler çok hoştu. Ama içerik olarak beni tatmin etmedi. Çünkü ben 11 üstat ile yapılan sohbetin, yazarın kendi bilgi birikiminin ve hayal gücünün ürünü olacağını sanmıştım. Lakin burada yazar soru soruyor ve karşıdaki bir aforizma ile cevap veriyordu. Çok kitap okuyan ile hiç kitap okumayıp sadece sosyal medyada dolanmış kişilerin de bildiği özlü sözlerdi bunlar o yüzden yüzeysel bir kitaptı.
Yazar, önce roman olarak yazmayı düşünüp sonradan diyalog şeklinde yazmaya karar vermiş ve asıl amacı da ismi geçen kişilere karşı merak uyandırmak olunca yazar olmayanın da kolaylıkla kaleme alabileceği bir metin çıkarmış.
Yazardan okuduğum ilk kitaptı ve tarzına karşı bilgi edinemedim ama kendisine karşı merakım oluştu.