MEHTAP KARAKAYA~KONSTANTİNİYYE’NİN GÖKYÜZÜ~
Selam.Bugün sizlere @mehtappkarakaya kaleminden aşırı severek ve çok etkilendiğim #konstantiniyyeningökyüzü kitabı ile geldim.Kitaptan beklentim yüksekti ama bu kadar da yüksek değildi.Yazarın kalemine bayıldım.Okurken o dönemin Osmanlısı’na bir yolculuk yaptım.Kah at üstünde savaştım,kah Şehzade Selim’in Trabzonda’ki konağının içinde yaşananları yaşadım.Onun Leyla’ya olan aşkına hayran kaldım ki o dönem düşünüldüğünde koca Şehzadenin tek bir kadına gönlünü mühürlemesi,ondan başkasını gözünün ve gönlünün görmemesi nasılda hayran kalınası bir aşk olduğunun kanıtı.Leyla’ya da ayrı bir bayıldım.Kendi zamanından 500 yıl öncesine gidip,oraya uyum sağlayıp,bununla da yetinmeyip zekasını kullanarak güçlü oluşu harikaydı.Şehzadeye olan sevdasını demiyorum bile.Onun için yaşadığı hayatından vazgeçmeyi bile göze alması büyük bir tercihti.Yazarın kalemi ve bilgi donanımı o kadar sağlamdı ki bayıldım.Bu kadar kalın bir kitabı asla sıkılmadan büyük bir merakla okudum.Her karakter o kadar sağlam ve güzeldi ki.Hasan Çan’ın dost canlılığı,o sadık halleri.Malkoçoğlu’na da ayrı bir bayıldım.Galiba bu hikayenin en acı çekeni oydu.O da öyle güzel sevdi ki asla onun olmayacağını bile bile,kırmadan incitmeden Leyla’ya olan aşkına saygı duymamak elde değildi.Bu kitap sadece bir dönem kitabı değildi.O büyük olayların yanında,büyük bir aşkın,sadakatin ve dostluğunda en güzel şekilde anlatıldığı bir kurguydu.Lütfen bu kitabı okuyun okutturun diyorum.
Leyla bir küratördür.Hayatını sanat eserlerini adamış ve işini de büyük bir aşkla yapmaktadır.O gece Tekfur Sarayında bir sergi düzenleyecekti.Sergisinde bir parça eksik kalınca nişanlısı serhat oraya bir tablo getirir.Leyla bu tabloyu görünce kendini çok tuhaf hisseder.O tabloda onu etkileyen bir şey
Turist Mevsimi kitabının yorumu ile geldim.Genel olarak sevmedim,kurguda çok eksiklik vardı.İlk konusundan sonra da hislerimden bahsedeceğim.
Konusu;Harper ,Carnage Koyu’nda yaşayan seri katil.Yaşadığı trajik bir kaçırılma olayından sağ çıkıyor ancak sevgilisinin ölümü ile insanları öldürerek başa çıkmaya başlıyor .Nolan ise kardeşiyle geçirdiği vur-kaç kazasıyla hayatı tamamen değişiyor.Bu kazada kardeşini kaybedip kendisi de ağır yaralanmış.Kazada arabada olan herkesin peşine düşüp öldürmeye başlıyor.Son olarak sıra sürücü koltuğunda oturan Harper ‘e gelince kendini Carnage Koyu’nda buluyor.Bu iki seri katilin yaşadıklarını okuyoruz.
Kitabı belki yanlış zamanda okumuşumdur diye çok fazla kötülemek istemiyorum aslında.Çünkü bayılarak okuduğum 
Mindf*ck 1: Risk serisinin de konusu seri katil olunca ister istemez kıyaslamalar yaptım.Yazarın daha önce 
Cellat ve Karakuş kitabını okuyup çok sevmiştim.Serinin diğer kitapları da ortalamaydı bence.Ama yazar sanki bir konu belirlenmiş ve ilgili de görmüş.Oradan devam ediyor hissi uyandırdı bende.Harper ve Nolan arasındaki aşk bana geçmedi.Nolan, Harper’i öldürmeyi isterken onu çekici bulmaya çok hızlı geçti.Sonuçta her ikisi de seri katil birbirlerine hemen gereksiz güvendiler bence.Yani iç seslerinde hep bir acaba olsa da gayet sıkıntı yapmadan birlikte oldular.Bu detaylar saçmaydı.Bir de seri katil yazıyorsa eğer yazar öldürdüğü insanların gerçekten suçlu olmasını isterim.Hatta adaletin tam anlamıyla sağlanamadığı noktada devreye girmeleri gerekir diye düşünüyorum.Bu kitapta köpeği onun bunun bahçesine girip pisliyor diye adam öldürüldü.Ya da sarhoşken agrasif hareketler sergileyen ve hamile bir hemşireyi düşüren bir adam öldürüldü.Yaptığı elbette doğru bir davranış değil ama cezası gerçekten ölüm mü olmalı?Bu kısımları da
Mindf*ck 1: Risk serisinin de konusu seri katil olunca ister istemez kıyaslamalar yaptım.Yazarın daha önce Cellat ve Karakuş kitabını okuyup çok sevmiştim.Serinin diğer kitapları da ortalamaydı bence.Ama yazar sanki bir konu belirlenmiş ve ilgili de görmüş.Oradan devam ediyor hissi uyandırdı bende.Harper ve Nolan arasındaki aşk bana geçmedi.Nolan, Harper’i öldürmeyi isterken onu çekici bulmaya çok hızlı geçti.Sonuçta her ikisi de seri katil birbirlerine hemen gereksiz güvendiler bence.Yani iç seslerinde hep bir acaba olsa da gayet sıkıntı yapmadan birlikte oldular.Bu detaylar saçmaydı.Bir de seri katil yazıyorsa eğer yazar öldürdüğü insanların gerçekten suçlu olmasını isterim.Hatta adaletin tam anlamıyla sağlanamadığı noktada devreye girmeleri gerekir diye düşünüyorum.Bu kitapta köpeği onun bunun bahçesine girip pisliyor diye adam öldürüldü.Ya da sarhoşken agrasif hareketler sergileyen ve hamile bir hemşireyi düşüren bir adam öldürüldü.Yaptığı elbette doğru bir davranış değil ama cezası gerçekten ölüm mü olmalı?Bu kısımları da
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
#okudumbitti
YAZAR: BURCU PARLAK SAĞSÖZ
YAYIN: DL YAYINLARI
Herkese merhabalar bugün sizlere Burcu Parlak Sağsöz’ün kaleminden çıkan Dönme Dolap kitabıyla geldim.
Öncelikle kitabın yalın ve akıcı bir anlatımı vardı diyebilirim. Fakat akılda birçok soru bırakarak bitmesi ve “devamı gelecek” ifadesi, merakı daha da artırıyor.
Haydi gelin Güneş’in hayatına kısaca konuk olalım…
Güneş, annesini henüz 7 ay önce kaybetmişken kardeşi Ada ile hayata tutunmaya çalışmaktadır. Bir sabah kahvaltı sırasında kapının çalmasıyla hayatının en büyük şokunu yaşar. Gelen kişi, babasının hayatına giren sevgilisidir ve bu durum Güneş ile babası arasında büyük bir çatışmaya neden olur.
Babasının aslında bu ilişkiyi 2 yıldır sürdürdüğünü öğrenen Güneş, büyük bir öfkeyle evden çıkar. Sevilisi Kerem’in desteğiyle biraz olsun sakinleşse de evde kalmaya devam eder. Okuldan çok güvendiği iki arkadaşı da bu süreçte ona destek olur ve Güneş hayata karşı daha güçlü durmaya çalışır.
Daha sonrasında Güneş ağır kaza sonucu teyzesinin maddi yönünden baktığı ve sadece kendisi ve teyzesinin bildiği Mert’in ortaya çıkışıyla her şey değişir ve bir gün Mert’in borç para istemesi Güneş’i şüphelendirir ve onu takip eder. Gözlerini açtığın da ise Güneş böylece kendisini karanlık bir dünyanın içinde bulur. Bu süreçte yaşanan olaylar Güneş’i büyük bir tehlikenin içine sürükler.
Güneş gittiği yerler de bırakılan gizemli notlar ve yaşanan takip edilme olayları, işlerin sadece görünen kadar basit olmadığını gösterir. Tüm ipuçları onu babasının geçmişine doğru götürmeye başlar böylece araştırmalar sonucu bir iş adamından babası hakkında bir takım gerçekler öğrenir.
Burada “iyi gibi görünen” babasının sevgilisi Ezgi’yi de unutmamak gerekir. Ezgi, babasının birçok kararında etkili olan ve Ada’ya da oldukça iyi
Bir dönemi çok etkilemiş olan Halil Cibran'ın yazdığı Ermiş isimli kitabın devamı bu kitap.
Yıllarca uzaklarda kalan Ermiş artık kendi topraklarına, evine, bahçesine döner. Onun takipçileri de oradadır. Artık bir araya gelmişlerdir.
Yazar dünyaya bakışını Ermiş tarafından anlatılanlarla aktarır bize. Elbette çok etkileyici düşünceler vardır bu kitapta ama ne yalan söyleyeyim bana hitap etmiyor.
Dark bir evrende intikam ve boğulmayı göze alan iki karakter...2026 Okuma Raporları
Aynı yazardan farklı seriler okumağa şans vermeyi seven biri olarak Hazel Noya'nın, bence, en karışık serisi olan Aslanlar evreninin 1.serisine ait Duzah 1'i bitirmiş bulunmaktayım. Genel olarak yazar bir evren belirliyor, mesela Aslanlar evreni, sonra da o evrene ait 2-3 seri yazıyor. İlk önce uyarı gibi yazayım: Kasırgaya Kanan Saka ile Duzah farklı evrenlerin serileri, birbirinden bağımsız okuyabilirsiniz. Ama bir detay varmış ki, Songur ile Perva kuzen, ama yine de bağımsız seriler, mesela Duzah 1'de Songur ismi ve evreni bile geçmiyor. Zaten farklı işleyişleri ve konuları var. Bir seride Aslanlar, bir seride Yılanlar ve Kargalar...2 serinin de 1.kitabını okumuş biri olarak söyleyebilirim ki, Duzah'ın evreni daha çok farklılaştırılmaya, geliştirilmeye müsait. KKS bir konu üzerinden gidiyorsa, Duzah'da bunu 1.kitaptan anlamak mümkün değil, bu da farklı bir heyecan katıyor. KKS'de güzel dark hava vardıysa, burada daha çok o dark hava hissediliyor ve sırıtmıyor da.
Duzah 1 15 bölüm, 528 sayfa, bir bölüm min 19, max 61 sayfa (sonuncu bölüm). Bazı bölümler uzundu, 45+ sayfa gibi, bazıları da normal. Kitapta flashback sahneler de var ve bazı olayların geçmiş zamandaki ince detaylarını öğrenmemize imkan sağlıyor, bu bakımdan güzeldi, ama ben her seride flashback sahnelerini sevemiyorum, sanki akıcılığını yitiriyor. Ben geçmiştense, şimdiki zamanda o detayları fark etmeyi ve okumayı seviyorum, flashback sahneleri okuduğumda sanki canım çıkıyor. Bu kitapta da sevemedim. Kitap wow akıcıydı, diyemem, ama kendini okutturuyordu. Yazarın 2 serinin okumuş biri olarak söyleyebilirim ki, yazarın betimlemeleri beni kitaba bağlamıyor, o betimlemeler bana bir şey anlatıp wow dedirtmiyor. Yazarın yazım dili de bana çok akıcı gelmiyor, ama yazarı bana okutturan yazdığı olaylar,
Kitabın tiyatro türünde iyi bir örnek olduğunu düşünüyorum. Soylu bir ailenin evini satmak zorunda kaldığı, çağın değişimini anlatan ilginç bir kitap. Duyguları, farklı karakterlerin kişilik özelliklerini sanki tanıdığınız kişilermiş gibi anlıyor ve okuyorsunuz. Kitap bir yerden sonra çok sardı ve devamı akıcıydı.
