#Spoiler İçerir#
“Böylesine yürekten sevilmek, seven insan gitse bile, bizi sonsuza kadar korur.”
“Zaten insan tedirgin olmayagörsün, kafasına hep korkunç düşünceler takılır.”
“Düzenli bir kafa için ölümde büyük bir serüvenden başka bir şey değildir.”
Harry Potter sessiz, sakin, nazik ve akıllı bir çocuktur. Anne ve babası trafik kazasında vefat etmiş kendisi de teyzesi ve eniştesiyle birlikte yaşar. Teyzesi yeğenine karşı sevgisizdir, eniştesi Harry’ye kaba davranmaktan hiç geri durmaz. Kuzeni ise sürekli eziyet eder. Harry için Dudley’lerin evinde yaşamak kâbus gibidir. Her işi Harry yapar, gereksiz yere cezalandırılır, yatak odası olarak kullandığı süpürge odasında nice akşam kilitli kalmakla cezalandırılmış olan Harry’ye bir gün bir mektup gelir. Teyze ve enişte bu mektubu Harry’ye vermez ve eve ne kadar mektup gelirse gelsin hepsini yırtıp atar. Eve her gün sayısız mektup gelmesinden bıkan enişte evi terk edip deniz ortasında bir kulübeye sığınır. Bir gece kocaman birinin kapıyı kırarak kulübeye girmesiyle Harry için her şey değişir. Ailesinin trafik kazasında ölmediğini, onların sihirbazlık ve büyücülük aleminde çok ünlü olduğunu öğrenir. Ailesinin karanlık güçler tarafından öldürüldüğünü öğrenen Harry, ertesi gün Hagrid’le yola çıkar ve sihirli dünyaya adım atar.
Filmde hissettirilemeyen tüm duygular kitapta çok güzel hissediliyordu. Harry’nin tren istasyonundaki yalnızlığı ve çaresizliği çok güzel anlatılmıştı okurken çok üzüldüm. Ve kitapların duyguyu yansıtmada her zaman daha iyi olduğunu tekrar anlamış oldum.
Kitap tahlili ve yorumun devamı için link profilde
İlk kitabi hayal kırıklığına ugratmisti, ikinci kitabını devamı olduğu için okumak zorunda hissetmiştim kendimi. Ama iyi ki okumuşum, aradığım Grange buydu işte. Son yazdıklarında o eski tadı bulamıyordum. Bu kitabında o havayı yakalamış yine.
Anton Çehov'un yaşadığı devrin önemli tarihsel ve sosyolojik mücadelelerinin acılarını çeken insanın iç dünyasını en kapsamlı şekilde anlatan, eşine az rastlanır yazarlardan biridir. Onu gerçek anlamda Çehov yapan da karakterlerinin ruhsal dünyalarının en ince detaylarını açığa çıkarmasıdır.
Bu kitapta Anton Çehov'un yirmi kısa hikayesinden oluşan, insan psikolojisi ve toplumsal yapıları derinlemesine işleyen kisa hikayeler yer almaktadir. "Bayram Borcu", "''Liderin Evinde", Yüzbaşının Takımı", "Gerçek Kronoloji". "Köpekl Sohbet", "Melyuzga", "İkisi de Birbirinden İyi", "Ümitsiz", "O Kız Benim", "Gerçekleşmemiş Bir Olayın Küçük Bir Hatırlatması" v.b. gibi yirmi kısa hikâyesini
bulacaksınız. Anton Çehov eserlerini takip edenler icin zincirin devami nitelegindedir.
Günümüzün rant sorununa,insanların yaşamlarına, mülteci sorununa vs değinmiş yazar.Güzel bir hikayeydi okurken çok merak ettim devamı nasıl olacak diye, kısa süre zarfında da bitirdim ama bu hikayenin devamı gelse çok güzel olurdu bence hikaye anlatımı güzel ama hikaye kısa kalmış en olmadık yerde bitmiş gibi geldi bana.
Ne okudum ne yaptım anlamadım. Bir adam var bilmem kaç yüz yıl önce düşmüş ve ölümsüz durumda. Taaaa kiii gerçek aşkı buluna kadar. Normalde insanların beynine falan girip etkiliyor onları öyle kendince bir eğlence bulmuş. Ama bir partideki kızı etkileyemiyor. Kızın ismi catalina. Bunlar hemen partide düşüp kalkıyorlar ve hop kız aşık oluyor. Adama sen nesin diyor onda gel ben sana barda anlatırım diyor ve anlatıyor. Kızı evine bırakıcakken kız diyor ki aaa senin bu kanatlar çok iyi adam da diyor oha nasıl anladın?!?! Ve burada bitiyor devamı yok. Yani tamam anladık adam gerçek aşkı bulmuş ondan çözülcek olay da abla biraz devam etseydiniz be. Zahmet oldu size de bir iki cümle yazdırdık ama. Kitapta olaydan çok smut vardı. Neyse okuduk geçtik bu da bir deneyimdi işte
Puan vermedi·51 syf.·
2026 7. kitabı
Ermiş’in Bahçesi – Halil Cibran (Tahlil)
Halil Cibran’ın Ermiş’in Bahçesi adlı eserini okurken, onu adeta Nietzsche’nin paralel evrendeki yansıması gibi düşündüm. Çünkü metinden buram buram Nietzsche kokusu aldım.
Ancak kitabın ne kadarını anladığım da benim için bir muamma( yüzde 11’ini )
Eser, nazım ve nesrin iç içe geçtiği bir yapıya sahip. Buna rağmen cümleler arasında güçlü bir bağ kurulamamış; anlatım bütünlüğü ve bağlayıcılık neredeyse yok denecek kadar zayıf. Pek çok yerde derinleşebilecek düşünceler, aşırı basit somutlaştırmalar ve modellemelerle anlamını yitiriyor.
Ana karakter El Mustafa üzerinden ilerleyen anlatıda da benzer bir kopukluk hissediliyor. Bir noktadan bahsedilirken, anlatının bir anda başka bir noktaya (örneğin A noktasından C noktasına) sıçraması, metni takip etmeyi zorlaştırıyor. Bu nedenle kitabı anlamakta zorlandım. Bu arada ilk kitabı olan “Ermiş” in devamı diye geçiyor açıklamada.. Ermiş tam bir başucu kitabı olmasına rağmen bu kitap sınıfta kaldı biraz :)
Buna rağmen dikkatimi çeken önemli bir unsur vardı: evrendeki her maddenin titreşiminin ritim, melodi, şarkı ya da dans gibi ifadelerle anlatılması. Bu yönüyle eser, yer yer daha akıcı ve okunabilir bir hâl kazanıyor.
Genel olarak kitap, Böyle Buyurdu Zerdüşt ile benzer bir tema ve “vibe” taşıyor. Ancak tüm bu benzerliğe rağmen eser bende güçlü bir etki bırakmadı ve açıkçası kitabı beğendiğimi söyleyemem. :) Yine de okuyacak olanlara keyifli okumalar diliyorum..
⸻
