Korkusu olmayanın cesareti olmazmış
BU KİTABI NASIL ANLATACAĞIMI BİLMİYORUM.
Bu kitaba hakkında hiçbir şey bilmeden, sadece süper kahramanlar ve kötüler temasını bilerek başladım ve her şeyi adım adım öğrendim. O yüzden şu anda konuyu anlatmak bile benim için çok zor ama elimden geleni yapacağım. Spoiler yok, koyduğum yerde de kafam kadar uyarı olacak.
Şimdi hikayemiz sanırım gelecekte geçiyor? Yani bununla ilgili bir bilgimiz de yok ama neyse. Normal insanların dışında "Dahi" dediğimiz bir insan ırkı daha var. Dahilerin aslında normal insanlardan farkı yok ama özel güçlere sahipler. Bu güçler insanları korkuttuğu için (ee haliyle) dahilere pek iyi baktıkları ve özgürlük tanıdıkları söylenemez. O yüzden Anarşinin Ası isimli bir dahi en güçlü dahileri ayaklandırıp dünya düzenini yıkan bir savaş başlatıyor. Bu savaşın ardından dünyaya kaos egemen oluyor ve sınırlayıcı güçler olmadığı için can güvenliği sıfıra inmiş durumda. Bu yüzden kendine muhalif diyen başka bir grup dahi de insanlara yardım etmeye ant içiyor ve sonra Anarşinin As'ını indiren bir savaş daha oluyor falan filan.
Konuyu anlatamıyorum sallıyoruz çok karışık.
Ana karakterimiz Nova "Kabus" lakabını kullanan bir anarşist. Savaştan on yıl sonra süper kahramanlardan birini öldürmeye çalışırken başarısız olmasıyla hikayeye giriş yapıyoruz. Nova, Kabus kimliğiyle aranan bir suçlu ama kimse onun gerçekte kim olduğunu bilmediği için yakalanmıyor. Sonra bir gün Nova tanınmamanın verdiği bu rahatlıkla casusluk yapmak için muhalif sınavlarına giriyor ve aralarına karışıyor. Ama bundan sonra işler onun için biraz (opsiyonel) karışık bir hal almaya başlıyor.
Dex'in neden bu kitabın arka kapağına konuyu yazma çabasına girmediğini anladım şu anda, neyse.
Bakın, biraz karışık anlattığımın farkındayım ama kitap dehşet iyi. Son zamanlarda okuduğum en
" Bir avuç eşkiya " , " Ordudan kovulmuş bir kaç serseri " , muzaffer bir dünyaya karşı zafer kazanabilir mi?
Bir kere, kendilerinden uzakta, kendilerinin yardımına muhtaç olmadan " zafer " değil, " aferin " kazanmak olur mu?
Bu sözler kitaba damgasını vuruyor herhalde. O sebeple Kemal Tahir'in bu sözleriyle başlamayı uygun gördüm.
İstanbul’un işgali sırasında Türklerin işgal yıllarındaki tavırlarını anlatıyor kitap. Farklı tipte insanlarla ile karşılaşmak mümkün. İstanbul Hükümetinin tarafını tutanlar, Kuvayi Milliyeciler ve her şeyi oluruna bırakan vurdumduymaz insanlar. Bu üç tip insanın olaylara bakışlarını, düşüncelerini görebiliyorsunuz. Baş kahramanımız olan Kamil Bey’in şahsında ise ideal Türk aydınında bulunması gereken tüm özellikler toplanmış durumda.
Batı kültürü ile yetişen Kâmil Bey’in İstanbul’a gelerek fikirlerinin nasıl değiştirdiğini ve milli mücadeleyi nasıl desteklemeye başladığını, bunun için neler yaptığı öyküleştirilmiş. Hikaye arasına tarihi veriler o kadar güzel yerleştirilmiş ki hem adlarıyla hem tarihleriyle kronolojik olarak aynı anda kurtuluş mücadelesine de tanık oluyorsunuz okurken.
Olay örgüsünden ziyade ana konuyu vermek daha doğru olur, hikayeyi buyrun sizler de okuyun.
Ben devamına başladım bile. Esir şehrin mahpusu üçlemenin ikinci kitabı :)
Reklam
Kahramanimiz bir hayalperest ; kimi zaman kafasini kaldirip ; “Şu göğün altında çeşit çeşit hırçının, huysuzun bulunması mümkün mü? Diye sorucak kadar umutlu,mutlu , kimi zaman ise sokaklarda dolasip ; Şu yok, ötekini göremedim, beriki de görünmüyor…” diye huzursuzluk duyan, ptersburda herkes yazligina gitti die ,rahat edemyip kendinide eksiklik hisseden tipik aykiri yanliz,fazla farkinda, Bir başına, tam anlamıyla sipsivri yaşayan , bilincli deli kivaminda klasik dostoyevski karakteri. Devamına buyrun; youtu.be/Az_zzkz886w
Soyadi pirrip adida philip kücüklügünden beri herkes onu kisaca pip die cagira gelmis, ana baba pip cok kücükken ölmüs,onlari gözünde canlandirirken esinlendigi tek sey mezar taslarinin sekilleri
bu mezar taslarinin yaninda yer alan , 5 tanede kücük tas kutu var , yasayabilme cabalarini en basindan kaybededn 5 minik kardesin kutsal anisi bu kutular
Buyrun devamına ; youtu.be/HCwrCV6w9UY
Stepan Arkadyeviç anna nin erkek kardesinin derdine düsüyoruz basta ,aslında dürüst yakisikli bir adam , kendisinden ancak bir yaş küçük olan, beşi sağ, ikisi ölü yedi çocuk annesi karısı doli yi artik en azindan bedenen sevmedigi icin pişmanlık duymaz.
Hatta artık göz alıcı hiçbir yanı kalmamış, saf, yalnızca temiz bir ev kadını olan karısının, insaflı davranarak onu hoş görmek zorunda olduğunu düşünür ve cocuklarinin genc ve güzel mürebbiyesiyle beraber olur
, Ama karisi oyle düsünmez, onun gencligini güzelligini kim almistirki , kocasi ve çocukları. Bunca yıl hizmetin sonucu zoruna gitmistir ,eline dizine dursundur artik kocasinin ve affetmez onu, adamda son kozunu oynar bu makinenin uyumlu calisabilmesi icin gerekli yag olan anna yi yani kiz kardesini cagirir, devamina buyrun ; youtube.com/watch?v=VYPbxym...
