Çetin S.
@devonelittle
Avukat, freelancer.
Avukat, Yazılım Geliştirici
Anadolu Üniversitesi Hukuk Fakültesi
Kars
Kars, 28 Ağustos
70 okur puanıTemmuz 2017 tarihinde katıldı
Kitap oldukça ince ve akıcıydı, 1 oturuluşta bitirilebilecek cinsten bir kitap. Kitabın ana fikri kibrin insanı nasıl bitirdiğiydi, bu basit konu Jules'un kaleminde çok etkili bir şekilde anlatılmış. Okunur mu okunur ama çok da bir şeyler kazanırım, bir şeyler öğrenirim maksadıyla okumamak lazım.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Gogol bu hikâyelerinde genel olarak dönemin Rusya'sını alegorik bir biçimde anlatır, memurların ast üst ilişkilerini, yoksulluğun bir anda zenginliğe dönüşmesindeki çabukluğun, bunun kaybedilmesindeki çabuklukla eşdeğer olduğunu Portre ve Palto hikayelerinde görürüz. Yazarın en beğendiğim hikâyesi Palto değil, çoğunluğun aksine Portre oldu. Portre hikayesinde Gogol, ressamın bir anda zengin olmasını, çevresini hemen kendisiyle birlikte değiştirmesini, alçakgönüllülüğünün, hoşgörüsünün, yardımseverliğinin de zengin olmasıyla beraber tamamen değiştini; fakat bunlarla beraber de zenginliğin hiçbir şeye çözüm olmadığını, insanın yeteneğini körelttiğini, ve sonunun iyi olmadığını akıcı ve herkesin anlayabileceği bir dille anlatır bize. Palto eseri de kısa, basit, ama bir o kadar da çok şey anlatan bir hikayeydi. Nitekim Dostoyevski "Hepimiz Gogol'ün paltosundan çıktık" sözü Palto'nun etkileyiciliğini kanıtlar nitelikte. Generalin kendinden aşağı düzeydeki memurlara karşı kullandığı "Sen benim kim olduğumu biliyor musun?" lafını şimdiki zamana uyguladığımızda hiçbir şeyin değişmediğini görüyoruz aslında. Aslında Gogol'ün bu hikâyelerinde anlattığı, alt kesimi hor görmeyi, üst düzey bürokratların nasıl yozlaşmış olduğunu, yoksulluğun ne denli yıkıcı olduğunu şu anki zamanda da çok net görebiliyoruz. Rus milletini romanlarda okuduğum kadarıyla hep bizim millete benzetirim, iki kültür arasında o kadar çok benzerlik vardır ki, Rus edebiyatı okuduğunuzda bu ülkeden her zaman benzer veya aynı mahiyette bir şeyler görebilirsiniz. Gogol'ün ölüm sebebi açlıktır.
Bir Delinin Anı Defteri - Palto - Burun - Petersburg Öyküleri ve FaytonNikolay Gogol · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202538,5bin okunma
Oblomov, OblomovlukEdebiyat
İlya İlyiç Oblomov, zengin bir aile çocuğudur. Çocukluğunda o kadar ki, kışın akranlarıyla dışarıda kar topu oynamasına bile izin verilmemiştir, annesi ve dadısının sürekli gözetiminde, kendisinin hiçbir şey yapmasına izin verilmeyen bir çocuktur. Bu kitapta Rus edebiyatının genelinde görülen, genetiklik, ailenin yaşam tarzı nasılsa çocuğun da yaşam tarzının öyle olması görülür. Bu yaşam tarzına da alışmış Oblomov, o kadar tembeldir ki, Ştolts gibi kurtarıcı arkadaşı olmasa, kanepesi, hırkası ve kendisi birbirlerine lehimlenmiş gibidir. Hayata amaçsız, bıkkın ve yeis halinde bakar, hiçbir şey yapmamak, birisi onu uyarmasa Oblomov için gayet olağan bir durumdur. Oblomov ayrıca yaşamda bazı şeyleri de çözmüştür, insanların boş yaşayışlarını, sahte ilişkilerini bildiği için bir şey yapmak istemiyor ve hep yatıyordur, bu süre zarfında da sürekli geleceğe dair hayal kurar ama hiçbirini yapmak için harekete geçmez. Belki bu tembelliğinin zengin olmasıyla, ailesinden kendisine gelir kaynağı olan bir çiftlik kalmasıyla alakalıdır, kim bilir? Zengin olmasa, Oblomov her işini kendisi yapmak zorunda kalacaktır belki. Oblomovluk, tembellik, sürekli erteleme hastalığı gibi modern terimlerle ilişkilendirilebilir. Türkiye'de kanımca Oblomovluk çok yaygındır, özellikle gençler arasında. Genel olarak, çağının yıllarca ilerisine geçmiş, bana göre de uzun zaman evrenselliğini ve sürükleyiciliğini kaybetmeyecek, her kişinin kendisinden birkaç parça bulduğu, Gonçarov'un yıllarca aklında tasarladığı, on üzerinden on puanlık bir kitaptır. Okuyun, okutun.
Neden popüler?Edebiyat
Kitabı okurken karakterlerin yerine kendinizi koyabiliyorsunuz, karakterlerin yaşadığı duyguları kendinizde hissedebiliyorsunuz. İşte, bir yazarın üstün anlatım gücü bana göre burdan kaynaklanıyor. Edebi eserlerde, okuyucuya duygu hazzı yaşatmak, bu kitapta yoğun bir şekilde bu hazzı yaşayacağınızdan emin olabilirsiniz. Raif Efendi'yi kendime çok benzettiğimden midir, yazarın anlatımından mıdır bilmiyorum fakat gerçekten bu kitabın "popüler" olmasının sebebini yeni anlamış bulunuyorum. İçerik hakkında çok bilgi vermek istemiyorum, kitap bir tablodaki çizime aşık olan Raif'in, tabloyu çizenle(Maria Puder) yaşadığı benzersiz ilişkiyi konu ediniyor. Dram ağırlıklı, yoğun aşk imgelemeleriyle boğmayan, sonu çok güzel olan, sürükleyici bir kitap.
Naziler ve ZweigEdebiyat
"Entelektüel ölüm" şeklinin üstün psikolojik tahlillerle yazılmış nadide örneği. Gestapo'ların alçakça ve akıllıca yaptığı bir tekniği, Zweig sürükleyici bir şekilde okuyucuya anlatmış. Zweig, toplama kamplarında olmayı, otel odasında 4-5 parça eşyayla hapis kalmaya tercih etmiş fakat Nazilerin insanlık dışı uyguladığı işkence ve öldürme tekniklerini göremeden intihar etmiş.