“Yazgım beni yerden yere vurmaktan vazgeçmiyor hiç. Kendim için bir şey beklediğim yok artık, insanları da sevmiyorum. Uzun süredir hiç kimseyi sevmiyorum…”
“En kötüsü, hayır demeyi öğrenemedim. Yemeğe kal, dediler: kaldım. Oysa, kalınmaz. Onlar biraz ısrar ederler; sen biraz nazlanırsın. Sonunda kalkıp gidilir. Her söylenileni ciddiye almak yok mu, şu sözünün eri olmak yok mu; bitirdi, yıktı beni.”