Devran
@devran21
Şu anda okuduğu kitaplar
Paris, Texas (Wim wenders, 1984)Film
“Ben, sen gittikten sonra, senin için uzun konuşmalar yazdım. Sürekli seninle konuşuyordum. Yalnız olduğum halde, aylarca seninle konuşarak, dolaşıp durdum. Şimdi, ne diyeceğimi bilmiyorum. Seni sadece hayal ettiğimde daha kolaydı. Bana cevap verdiğini bile hayal ediyordum. Uzun konuşmalar yapıyorduk. Sen ve ben. Sanki sen gerçekten oradaydın. Seni dinliyor, seni görüyor, kokluyordum. Sesini duyuyordum. Bazen sesin beni uyandırıyordu. Sanki odada yanımdaymışsın gibi, beni gece yarısı uyandırıyordu. Sonra, yavaş yavaş kayboldu.
Artık seni hayal edemiyordum. Eskisi gibi yüksek sesle konuşmaya çalışıyordum ama orada yoktun. Seni duyamıyordum. Sonra, öylece vazgeçtim. Her şey durdu. Sen, ortadan kayboldun. Şimdi burada çalışıyorum. Sürekli sesini duyuyorum. Şimdi herkeste, senin sesin var.”
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sen...Edebiyat
İnsan bir kere aşık olmaya görsün. Her şeyi sevdiğine yormaya başlıyor.
İzlediğim filmlerdeki kadınlar, okuduğum şiirlerdeki kadınlar hep sen.
İstanbul'u da sana yoruyorum, sonbabarı da...
Bu sonbabar hayatımın en uzun sonbaharı.
Fakat ne garip!
Sen hayatımda azaldıkça, sonbahar uzuyor.
Sonbaharı sana yormak, belki de bu yüzden dünyanın yorucu işi gibi geliyor.
Zor sahiden...
Zor.
Sonbaharda gitmekten söz ediyorum..
Ben yitik bir zamanı anıyorum.
Ben yitik bir zamanı arıyorum.
Ben yitik bir zamanı anıyorum.
Ben seni arıyorum.
Bazı insanlar hayatımızdan uzaklaşır; sesleri kesilir, adımları başka sokaklara karışır cümleler yarım kalır, alışkanlıklar susar, aynı gökyüzüne başka yerlerden bakmaya başlarız. Fakat bazı bağlar gürültü istemez. İnsan bazen konuşmaz, bazen anlatmaz; yine de bir yerlerde, onun iyi olmasını dileyen bir kalp sessizliğini korur, düştüklerinde uzanacak bir elin kalmadığı anlamına gelmez. Bazen hiçbir cümle kurulmaz, hiçbir kapı çalınmaz; yine de bir yerlerde, düşersen tutmaya hazır bir niyet vardır. Beklentisiz, hesapsız, sadece varlığıyla… İnsan bilmelidir ki, en yalnız sandığı anlarda bile, dünyada onun iyi olmasını isteyen bir kalp sessizce atıyordur. “İnsan bazen yalnız kalır; ama bu, terk edildiği anlamına gelmez.”
Tanrı biliyor ya, gözyaşlarımızdan utanmamıza hiç gerek yoktur; gözyaşları, katılaşmış yüreklerimizi kaplayan kirin pasın üzerine yağan bir yağmurdur. Ağladıktan sonra daha iyi bir insana dönüşmüştüm- daha nadim, vefasızlığımın daha farkında ve daha hassas.
Sesini yalnızca bir kez duymuş olduğum vakur görünümlü hanımefendi, “Birini düşünüyor olmanın o insan üzerinde hak iddia edebileceğin anlamına geldiğini hiç bilmezdim,” dedi.