Pelin Sarıtepe

Şiir, şairin kendisine indirdiği bir varoluş ayetidir.O ayet yoksa o şair yoktur.
Reklam
Bir şairin aldığı her soluğu, yaşadığı her şeyi,şiire dönüşecek bir imkan olarak gördüğünü söylemek,şair dediğimiz insanlara mistik bir anlam yüklemeye götürür bizi.
Şiir başlı başına ne hayıftır,ne telafidir,ne ağıttır,ne sevinçtir,ne iç dökmedir.O çok özel bireysel bir varoluş manifestosudur.
Gencecik bir kadının, uzak yalnız soğuk yoksul yabacı bir şehri, yüreğinin o büyülü beşiğinde sallaya sallaya anne olduğu bir hayatın iç sesidir,onurudur,cırpınışıdır.
Bazen bir umutla,acı bir hasretle içimin en derinliklerine bakarım.Topuklardan kirpiklere insanı gökkuşağına çeviren tutkular,denizin kıpkırmızı olduğu bir akşam, güneşin gamzelerinde battığı bir kadın...
Reklam