“kuşlar toplanmış göçüyorlar
keşke yalnız bunun için sevseydim seni”
“hiçbir şeyim yok akıp giden sokaktan başka
keşke yalnız bunun için sevseydim seni”
Gün gelir anımsar bizi bu sokaklar.
Dar kaldırımların gölgelerimizi özleyeceği tutar.
Ağaçların gövdelerindeki o eski yara depreşir.
Lambaların ölgün ışıkları biraz daha kederlenir.
Ben acılarımı çok sevdim.Aksakallı bilgedir onlar.Ne ögrendiysem onlardan öğrendim.Kırgınlıklarıma da hürmetler.Suskunluklarımı sorarsanız derin mevzu.En çok o vakitlerde konuştum.Anlaşılmamış olmanın alt yazıları geçiyordu gözlerimden.