Yeteneklerimi, sevgisizlik yüzünden boşuna harcamıştım: Resim yapmayı becerebildiğim halde, resmini yaptığım bir şeyi bir türlü sevemediğim için, resimler biçimsiz olmuştu, yarım kalmıştı.
Bu şehir öyle bir şehir ki, küçük kız üzülür, üzüldüğü anlaşılmaz. Kuşlar cehennem çığlıklarıyla ötüşür, duyan olmaz. Bir ağaç acıkır, kimse... Hiç kimse umursamaz.
En uçtaki iskemlede bir başıma oturur, için için dans ederdim. İçin için dans etmek ne tuhaf bir şeydir bilemezsin. Kimselere fark ettirmeden dans ederdim ben...
Ben Tanrı'nın beni ılık kan ve sinirlerden yarattığını biliyorum, evet! Organik doku yaşam yeteneğine sahipse her uyarana tepki göstermek zorundadır. Ben de tepki gösteriyorum! Acıya çığlık ve gözyaşlarıyla, alçaklığa kızgınlıkla, iğrençliğe ise tiksintiyle karşılık veriyorum. Bence hayat buna denir esasında.