devrimavi
@devrimavi
Ve ancak yaşamaya başlarsın,
Ki,
Çok geç olmuştur.
61 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Komedi severlere
Gülse Birsel'in yazdığı "Aile arasında "filmini izleyin izlettirin. Uzun zamandır bu kadar gülmemiştim.
Reklam
Bedenimizin acil bir duruma uyum sağlaması
için gerekli olmakla beraber, uzun vadede bedeli, oldukça ağır olan tepkilerdir. Her günü acil bir durum çağrısı varmışçasına sürekli tetikte ve gergin geçirmenin elbette bir bedeli olacaktır.
Enerjinizi depolamak yerine sürekli olarak kullanmanız, vücudunuzda enerji rezervlerini tüketecek ve bunun sonucunda çok daha çabuk yorulacak, kendinizi bitkin ve tükenmiş hissedeceksiniz. Ve tabii şeker hastalığına yakalanma riskiniz artacak ve sürekli aktive ettiğiniz kardiyovasküler sisteminiz de bu süreçten
zarar görecektir. Bir aslandan kaçarken, bedeninizde gayet yerinde ve işlevsel bir tepki olarak ortay çıkabilecek 180/lOO'lük kan
basıncı, sabahlan çocuğunuzun dağınık bıraktığı odasını gördüğünüzde de ortaya çıkıyorsa, artık hızla, kalp ve damar hastalığı
geliştirmeye doğru yol alıyorsunuz demektir
Yayın ve çevirmen etkisi midir yoksa bu kitap için yeterli derecede odaklanamadığım için midir bilmem uzun zaman elimde dolaştı sonuç itibariyle verimli bir okuma gerçekleştiremedim. İlerleyen zamanlarda tekrar okursam farklı bir fikre kapılır mıyım bilmem, zaman gösterecek. Kitaba gelecek olursak bireysel psikoloji ekolünün kurucusu olan Alfred Adler tarafından yazılmış. Adler'in hayat hikayesine göz gezdirecek olursak 4 yaşına kadar raşitizm hastası olduğunu ve bunu takiben pnömoni anlattığını görüyoruz bunun izlerine ise kitapta sık sık rastlıyoruz. Kendimi çok iyi bir psikoloji okuru olarak tanımlamasam da şimdiye dek okuduğum gerek yetişkin gerek çocuk psikolojisi kitaplarında rastlamadığım bir nokta olarak çocuklukta geçirilen organ eksiklikleri ve Adler'in de çocukken geçirdiği türden rahatsızlıkların çocuk ruhuna intikali ve yetişkinlikte hangi karakter gelişimlerine evrildiğine kitapta çokça yer verilmiş.
Kitapta bahsedilen bence ana temalardan bir tanesi de Adler'in kendi cümleleriyle şu şekilde ifade edilebilir " İnsan doğasının ruhsal bağlamından ve ilişkilerden izole edilmiş tek bir olayla asla öğrenilemeyeceğine dair önemli savımızı ortaya koyduk. Bu nedenle aralarında mümkün olduğunca fazla zaman olan iki olayı karşılaştırıp ikisini bütüncül bir davranış örgüsüyle bağlamamız çok önemlidir.
İncelememi sonlandırmadan değinmek istediğim bir diğer konu ise Adler "in şu cümleleridir : İnsan karakteri ahlaki yargılama için asla temel değildir, insanın çevresine ve içinde yaşadığı topluma olan ilişkilerinin dizinidir. Bu noktada kimin sözü olduğunu hatırlamamak beraber bu satırlar " gerçekten iyi bir insan mısınız, yoksa kötü birisi olacak bir fırsat elinize geçmedi mi ? " minvalinde çok sevdiğim bir sözü aklıma getirdi .
Beğendim mi beğenmedim mi
