Kitapta Tesla'nın çocukluk anılarından bilimsel çalışma yöntemlerine ve insan doğasına hakim olan derin düşünceleri yer alıyor. Tesla, cehaletin tehlikelerine ve barışın ancak aydınlanma ile sağlanabileceğine dair görüşlerini aktarıyor. Thomas Edison ile olan zıt çalışma prensipleri, kadınların toplumsal rolü ve kablosuz enerji iletimi gibi kendi zamanının çok ötesindeki devrimsel öngörüleri de aktarılır. Tesla, zamanı için çok büyük ama tam olarak anlaşılamamış bir bilgedir.
DOSTOYEVSKİ HAKLIYMIŞ
Ya işte vay efendim öyle iyi var efendim şöyle güzel alıp okuyanın aklında şüphe ederim tamam zamanına göre iyi veya devrimsel olabilir ama günümüzde özellikle yeraltı etiketiyle yan yana gelmemesi lazım okuduğum en sıkıcı şeydi zaten beğenenlerde işte bende celine okudum çok iyi vs diyip boşa hava basmak için okuyor soksok felsefe ve gereksiz 10 sayfa betimleme istiyorsanız birde sıkılmak alın okuyun dostoyevski haklıydı avrupalıların siksik romantizmine laf ediyordu haklı allah bidaha yolumuzu denk düşürmesin ben hakan gündaydan devam aga oda öneriyordu bu kitabı anlamadım niye neyse canı sağolsun keşke 400 liraya edaya kahve yemek felan ısmarlasaydım öğrenci adamım amk gitti param okuduğum her bir sayfasından ayrı nefret ettim boş hava basıp işte ben kült işte elit takılıyorum diyicekseniz alın alırsanızda aklınıza sokayım çünkü ben bu kitaptan nefret ediyorum ha bide işte yok kitap zor işte herkes okuyamaz demeyin ilkokul bebesi bundan daha çiğ bişi yazabilir hemde okuması bundan daha zevkli olur bu avrupalıların veya amerikanların kötü olay dediği yeraltı edebiyatı dediği şey bizim günlük yaşantımız takas etmek istiyen saf varsa yazsın emrah serbesle felan takaslarım
Reklam
Puan vermedi
Isaacson,Franklin'i Amerika'nın en pragmatik ve "halktan" kurucu babası olarak tasvir eder.Washington asaletle,Jefferson ise yüksek ideallerle özdeşleşirken;Franklin çalışkanlık,sosyal hareketlilik ve pratik zeka ile tanımlanır. Kitap,Franklin’in sıradan bir matbaacıdan dünya çapında tanınan bir bilim insanına dönüşme sürecini büyüleyici bir dille anlatır.Kitabın en etkileyici bölümlerinden biri,Franklin’in bilimsel merakına ayrılmıştır. Isaacson,onun sadece uçurtma uçuran bir adam olmadığını;elektrik üzerine yaptığı çalışmaların o dönem için kuantum fiziği kadar devrimsel olduğunu vurgular.Soba tasarımından çift odaklı gözlüklere kadar her icadının arkasında,topluma fayda sağlama amacı yatar.Biyografi,Franklin’i sadece övmekle kalmaz;onun çelişkili yanlarına da ışık tutar.Özellikle ailesiyle olan karmaşık ve bazen soğuk ilişkileri (oğlu William ile olan siyasi kopuşu gibi) ve kölelik konusundaki geç değişen fikirleri dürüstlükle ele alınır.
Kadın,hayattır.Aşkla,sabırla,inançla,cesarettir
Kadın,umuttur
Kadın, hayattır
Aşkla, sabırla, inançla kuran
Sheridan Le Fanu’nun 1872’de yazdığı bu novella, donemine gore gercekten devrimsel bir iş. Kadın bir vampir karakter yaratmak bile o yıllarda zorken, yazarın bir de lezbiyen bir iliskiyi merkeze alması buyuk cesaret. Kitapta acık bir cinsellik yok yazar bunu yapmak yerine sehveti arzuyu ve o tekinsiz cekimi konusmalar uzerinden vermeyi tercih etmis. Bu da anlatıma daha ince, akıl oyunlarıyla dolu bir derinlik katmıs. Anlatım Laura’nın ağzından, bir gunluk okuyormusuz gibi ilerliyor. Ama dürüst olmak gerekirse, bu hikayeyi kurbanın değil de Carmilla’nın perspektifinden okumayı cok daha fazla isterdim. Kitabın en buyuk eksisi tam olarak bu. Ayrıca her sey cok hızlı olup bitiyor; o meshur gotik havayı, o kasvetli atmosferi tam olarak iliklerinize kadar hissedemiyorsunuz. Bir seyler hep aceleye getirilmis gibi duruyor.
İran Edebiyatı’nın başyapıtı kabul edilen, Sadık Hidayet’in o meşhur Kör Baykuş’u ile nihayet tanıştım. Ancak itiraf etmeliyim ki; genel kanının aksine, bu kez o büyülü dünyaya tam olarak dahil olamadım.
Kişinin içerisinde yaşadığı buhran, dışlanmışlık ve istenmeme duygusunu çok içeriden hissettim; hatta yer yer Dostoyevski’nin o karanlık koridorlarında dolaşır gibiydim. Fakat yazarın yarattığı dünyada, özellikle kadına (karısına) bakış açısı okurken beni huzursuz eden bir noktadaydı. Bu huzursuzluk, kitabın edebi gücünden ziyade karakterin dünyasından yayılan o rahatsız edici frekanstan kaynaklanıyordu.
Evet, İran Edebiyatı’nda açtığı o devrimsel yolun kıymetini biliyor ve buna saygı duyuyorum. Ama bir okuyucu olarak bu kitap beni sarıp sarmalamadı, alıp bir yerlere götürmedi. Belki de Sadık Hidayet’in o meşhur gölgesi, benim dünyama bu defa fazla ağır geldi...
Ben bir uzman değil, sadece hislerini sizinle paylaşan sıradan bir okuyucuyum. Benim için bu kitabın özeti; büyük bir saygı ama derin bir mesafeydi.
Kitapla kalın
Reklam
Reklam