Bu konuda daha iyi kitaplar olduğunu umuyorum.Edebiyat
الثَّامِنُ : عَنْ أبي هُرَيْرَةَ رضي اللَّهُ عنهُ قال : قالَ رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم : مِنْ حُسْنِ إِسْلامِ الْمَرْءِ تَرْكُهُ مَالاَ يَعْنِيهِ » حديثٌ حسنٌ رواهُ التِّرْمذيُّ وغيرُهُ .
Riyazus Salihin, 68 Nolu Hadis
Ebû Hureyre radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:
“Kendisini (doğrudan) ilgilendirmeyen şeyi terketmesi, kişinin iyi müslüman oluşundandır.”
Tirmizî, Zühd 11. Ayrıca bk. İbni Mâce, Fiten 12.
Bu hadis kitabın son sayfalarında yer alıyor. Ne zaman duysam, okusam kalbimi hoş eden bir hadistir. Mutlu oluyorum. Çünkü... Küçük bir çocuk meraklıysa pek bir zararı yoktur, öğrenmesine yardım eder hatta merakı. Ama genç bir kız meraklıysa pek öyle olmuyor. Keşke öğrenmeseydim dediği çok şey öğreniyor, maruz kalıyor. Eskiden çok meraklı bir insandım. Küçük yaşlarımda bunun çok faydasını gördüm ama belki daha fazla zararını gençliğimde gördüm. O yüzden ne zaman terk ettiğimi bilmesem de bu huyu terk ettiğimi biliyorum. Elhamdülillah. Belki gece gündüz dua ettiğim bir şeydir. Allah'a çok şükür artık beni ilgilendirmeyen hiçbir şeyi merak etmiyorum hatta bu bazen kendimle ilgili şeyleri merak etmemeye kadar varıyor. Gerçekten merak etmiyorum kim benim için ne demiş ne düşünmüş ne yapmış. Hiçbir zaman kapattığım kapıyı aralayıp bakmam. Şimdi düşünüyorum da ben bunu birdenbire bırakmamışımdır bunun zararlarını muhakkak ölçüp biçmişimdir, en başta dinime imanıma zarar verdiğini görmüşümdür öyle bırakmışımdır. Bir de bu hadisteki övgüyü hissediyorum ya. Çok güzel bir şey. İşte bütün bunlardan dolayı mutlu oluyorum...
Arapçayı öğreten kitap. Zaten Arapça bilgisi olan insanlara Arapçayı hatırlatan bir kitap dense daha doğru olurdu. Arapça altyapısı olmayanlar için asla bir kılavuz değil.
Eflal 2Roman
Hellokeee ben geldimmm. Size müq müq bir kitapla geldim.İlk kitap güzel bir yerde sonlamış bizi merak içinde bırakmıştı ama ikinci kitap daha da merakta bıraktı. İlk kitapta karakterleri yavaş yavaş tanımıştık. ikinci kitapta olaylar daha da çoğaldı ve Karan ile Eflal'in ilişkisinden daha çok bahsedilmişti ve bu beni mutlu eden bir detaydı. Karan gibi bizede denk gelir mi bilmem ama Eflal oldukça şanslı bir karakter. Rukiye'nin kalemi çok güzel zaten. Betimleme tasvirlerini çok seviyorum. Kitapta geçen tüm müzikleri indirip dinledim ve bu şekilde kitaba eşlik ettim. İlk kitaba nazaran ikincisinde altını çizdiğim birçok yer oldu.
Alptekin'in komik halleri içinizi ısıtıyor. Ömer'e yıkılıp duruyorsunuz. Karan'ın kardeşine yazdığı mektuplar yürek dağlıyor. Kısaca şöyle bir genelleme olarak bakarsak biraz daha duygusaldı ikinci kitap. Son darbeyi iyi vurdun yazarcım yine. Devamını merakla bekliyorum.
``уαşαмα∂αη вιтмєz нιçвιя αcı. уαşα, єη αzıη∂αη єкѕιℓѕιη.``
``ση∂αη zαяαя gєℓмєz ∂ιує ∂üşüη∂üğüη ιηѕαηℓαя ѕαηα єη вüуüк zαяαяı νєя∂ι. вαzı αcıℓαя ƒιzιкѕєℓ ∂єğιℓ∂ιя αмα вıçαк уαяαѕıη∂αη ∂αнα çσк αcıтıя.``
``ɓïŗ ïŋşąŋıŋ, şεŋï ҡıŗđığıŋđą ɓïŗ ҡųŗų üẕüɱℓε ɠεçεƈεğïŋï đüşüŋɱεşï ŋε ɠąŗïþŧï.``
``𝖒𝖚𝖙𝖑𝖚 𝖔𝖑𝖉𝖚𝖌𝖚𝖒𝖉𝖆 𝖔𝖓𝖚 𝖆𝖗𝖆𝖞𝖆𝖒𝖆𝖞𝖆𝖈𝖆𝖐, 𝖚𝖟𝖚𝖑𝖉𝖚𝖌𝖚𝖒𝖉𝖊 𝖇𝖊𝖓𝖎 𝖙𝖊𝖘𝖊𝖑𝖑𝖎 𝖊𝖙𝖒𝖊𝖘𝖎𝖓𝖎 𝖎𝖘𝖙𝖊𝖒𝖊𝖞𝖊𝖈𝖊𝖐𝖘𝖊𝖒 𝖐𝖆𝖑𝖇𝖎𝖒𝖉𝖊 𝖘𝖊𝖛𝖌𝖎𝖘𝖎𝖓𝖎 𝖓𝖊𝖉𝖊𝖓 𝖙𝖆𝖉ı𝖞𝖔𝖗𝖉𝖚𝖒?``
``ɖɨӄɛռʟɛʀɨռɨռ ɮǟȶȶığı ʏɛʀʟɛʀɨ öքüք ɨʏɨʟɛşȶɨʀֆɛ ɖɛ ʏɛʀɨռɛ ʏɛռɨֆɨռɨ ɛӄʟɨʏօʀɖʊ. ռɛ օռʊռʟǟ օʟǟɮɨʟɨʏօʀɖʊʍ ռɛ օռֆʊʐ.``
``hαψα†, dεğïşïκ ⊕ﾚαψﾚαrıη ψαşαηdığı ßïr šαhηεψdï ∀ε ßïz dε ßïr dακïκα š⊕ηrαšıηdα ηε ψαpαςαğı ßεﾚﾚï ⊕ﾚmαψαη ⊕ψuηςuﾚαrdıκ ⊕ šαhηεdε.``
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Aslında inceleme yazmayacaktım bu kitap için. Çok da gerek duymamıştım. O yüzden kitabın arkasına yazmıştım 2 cümle: 'daha bitirmedim ama bu notu buraya düşmek istiyorum.
Benim için sıradan bi kitaptı genel olarak, ama bazı cümleleri vardı ki dank ettirdi sanki. Sevmeden edemedim.'
Ve şimdi dgs çözerken şöyle bi yazı okudum.
'Her kitabın bir yerinde gömülü beş altı faydalı söz vardır, metnin geri kalanı aslında onları söyleyebilmek için yazılır.' Yani aslında bazen bazı kitaplar yazarın iletmeye çalıştığı kimi mesajlar hatırına yazılır.
Velhasıl, bugün bu cümleler bana dünkü kitabı hatırlatıyorsa elbet vardır bir bildiği :)
White River’da Irkçılık gösterisiyle başlıyor kitap. Emekli Dedektifimiz Gurney ise bu olaylar olurken kendi halinde bahçesinde kazı işleri ile uğraşmakta ve bulduğu arkeolojik kalıntıları araştırmaktadır. Ancak gösteriler sırasında bir polis keskin bir nişancı tarafından öldürülmüştür ve bu olayın arkasında siyahilerin olduğu düşünülmektedir. Bunun üzerine Savcı Sheridan Kline, öldürülen polisten ve işlerin ne kadar karışık olduğundan bahsedip, Dave Gurney'den yardım ister ve dedektifimiz olaylara dahil olur.
Gurney araştırmaya başlar fakat işler gerçekten de çok karışıktır. Olaylar yeterince karışıkken iki cinayet daha işlenir. Öldürülen polisin telefonuna gelen mesaj ve işlenen yeni cinayetlerde eklenince olaylar tümüyle sarpa sarar. Her bulunan ipucu ise kafaları daha da karıştırmaktadır.
Kimsenin birbirine güvenmediği bir ekip, öldürülen iki polis ve ayak tabanlarına DGS harfleri dağlanmış iki ceset. Çok çabuk bulunan deliler. Gurney bu olayları araştırırken merakla katili bulma çabasına giriyor ve herkesten her şeyden kuşkulanmaya başlıyorsunuz.
Emniyet güçlerinin, devlet yetkililerinin kendi imajlarını zedelememek adına yaptıklarını ve ırkçılığı yazar kitapta çok güzel işlemiş.
Heyecan ve merak duygusunu yüksek, son sayfalara kadar tahminlerinizin sürekli değiştiği, mükemmel kurgusu ve harika finaliyle güzel bir kitaptı.
Özellikle yorumlara bakarak okuduğum bir kitap. Yorumlar derken sitemizde yapılanlardan bahsediyorum. Ülkesinden iz bulanlar mı dersin, işi siyasete dökenler mi dersin, ne dersen de. Şunu da belirtmekte fayda var ki hiçbir diktatör rejimde baştaki insana 'Diktatör' diyip, bunu yazılı hale getirip kamuya sunamazsınız. Eğer sunmuş ve evinizde kahvenizi içip uzanıyorsanız o ülkede Diktatörlük var derken yalan söylemiş olursunuz ki bizler bir avuç Hayatı Kitaptan Özet olan insanların böyle demesinin mantığa uygun bir tarafı yok. Şimdi kitabımıza geçelim.
Calvin, yani terörün vücut bulmuş hali. Bir terörist demek mümkün ya da daha gerçekçi olarak Diktatör. Bir insanların nefes sayısını denetlemediği kalmış, zaten o da eksik kalsın. İnsan gördükçe o dönemde yaşayanlar için de oldukça üzülüyor. Bir de bu arada Zweig acaba Katolik mi diye de merak ediyorum çünkü Martin Luther'e karşı da birkaç yazısı olmuştu arada, onu da fırsat bulur ve unutmazsam araştıracağım.
Cenevre kentindeki diktatör Calvin ve ona karşı çıkan -adı da Stefan Zweig sayesinde unutulmayan- Sebastian Castellio üzerinden işlenen konumuz. Okuduktan sonra şiddetin her türlüsünün kötü olduğunu anlamakla beraber, kendisini sollayan arabanın bile geçmesini müsade etmeyip karşısından gelen kamyonun altına girip ölmesini isteyen "Gör Ebenin A.." şeklinde yaşayan "İnsan" grubuna şiddetin ne kadar kötü olduğunu anlatmak da oldukça zor olacaktır. Ya da Sopalarına "Haydar, Mahmut" yazanlar mı dersiniz, artık size kalmış.
Genel anlamıyla bakıldığında Zweig adına da benim en beğendiğim çalışmalardan birisi. Geçenler de onun yazdıkları için "Amaaaan, Çocukça boş hikayeler, ne okicam yaa" gibisinden bir cümle duymuş olmamın etkisi de var tabi. Çünkü bu yazısıyla o "BOŞ" hikayelerinden birisini yazmadığını da
