Şahsen hayattaki en büyük arzum bu dünyaya ait olduğumu tamamen unutmak. Bu dünyada bana yarayacak -şu şarap hariç- bir şey yok; bende de dünyaya yarayacak bir şey yok zaten.
Mutsuz bir yaşam sürüyordum artık. Hele sıradağlar arasındaki yüce bir doruk gibi bütün kaygılarıma egemen olan en büyük kaygım bir saniye bile gözümden gitmiyordu.
Sayfa 516
"Kediye ciğeri göstereceksin ki, karnı acıksın. Köpeğe avını göstereceksin ki, bir gün onu getirsin."
"Sanki büyük bir açlık çeker gibiydi ancak onun açlığı ne ekmeğe ne de suyaydı. "
Öldüğümde çok sevdiğim şu kitabın sayfalarını artık çeviremez olacağım, bu yüzden de ölmeden önce hepsini okumuş olmaya dair nafile bir umut besliyorum.
