Dicle ÇAPAR
@diclecaparr
Mütemadiyen sessiz.
Sosyal Hizmet Uzmanı
Sakarya Üniversitesi
Çukurova
26 Ağustos 2002
26 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Reklam
8.5/10
Aslında dokuz - on vermek istedim ama şöyle ki yaklaşık seksen sayfa kadarı Zaman Gezgini'nin arkadaşlarına başına gelenleri anlatmasından oluşuyor. Bu da beni biraz sıktı açıkçası çünkü ben çok uzun konuşmaları pek sevmiyorum. Tabi ki karakterin iç dünyasını, içinde bulunduğu durumu, çevresini her şeyi bilmek isterim ama farklı bir anlatımla hoşuma gider bunlar; bu şekilde uzun bir konuşma olarak değil. İster istemez anlattığı kişiler yerine koydum kendimi (kitap okurken tamamen içinde oluyorum ben), bütün anlattıklarını herhalde saatlerce hiç es vermeden anlatmıştır... Reis zaten zamanda yolculuk yaptın yorgunsun. Az duraklayaydın.
Kitap kısa olduğu için de üzgünüm açıkçası. Merak ettiğim çok şey var. Anlattığı şeyleri kahraman bakış açısından okusaydık (yani yolculuk bitip arkadaşlarına anlatmasından ziyade anı onunla yaşasaydık) seri yapsa aşırı sarardı. Tema, konu, evren çok hoşuma gitti çünkü. Hem aydınlık hem karanlık bir evrendi. Farklıydı. Acayip iyi hikayeler çıkardı bence.
Betimlemeleri az çok beğendim ama çok iyi diyemem, bu da yolculuktan dolayı sersemlemiş olmasından dolayı olabilir tabi, sekiz günlük bir macerada aklında ne kaldıysa anlattığı için...
Gelecekte insanların geçirebileceği fiziksel ve toplumsal değişimler, yer yüzünün hâli, insanlık (!) ve toplumsal eleştirilerin olduğu bir bilimkurgu roman.
Sekiz yüz iki binlerde geleceğe giden Zaman Gezgini, morrocklarla çetin bir mücadeleye giriyor. Bu tuhaf yaratıklar yer altında yaşayan, kırmızı gözlü, yassı vücuda sahipler. (Hayalet Casper'ın kırmızı gözlü olanı gibi yani benim gözümde öyle canlandı) Ve bu yaratıklar ışıktan deli gibi korkup kaçıyorlar. Bu yüzden yer üstüne karanlık tamamen çöktüğünde çıkıyorlar ve biraz korkunçlar... Okuyunca anlayacaksınız. Yerüstlüler ise beyaz tenli küçük
Tıp okumak isteyenler okusun bence :D
Sekiz verdim çünkü... Bilmiyorum:D
Yazarın yazım tarzı gayet akıcı ve güzeldi, karakterin içinde bulunduğu durumu da çok güzel aktarmış. Karakter ne hissetse onu hissettim. Mizahi açıdan komik bulduğum ve güldüğüm yerler oldu. Çok gerçekti roman. Zaten yazarın kendisi de doktormuş o yüzden otobiyografik bir yanı da var.
Bir Rus klasiği olarak beni yormadı okurken. (Genelde Rus klasikleri okurken beni birazcık gerçekten birazcık yoruyorlar.) Bu yüzden kitap çok rahat okunup anlaşılabilir. O yüzden favori listemde kesinlikle var. :D
Roman 1916-18 yılları arasında Rus Devrimi zamanında geçiyor. Tıptan mezun olup bir köyde göreve başlayan genç doktorun anılarını anlatıyor.
Beni en çok etkileyen morfin bağımlısı genç doktordu. Bomgard'a bıraktığı defteri okurken çok üzüldüm... Hazin bir sondu.
Tıbbi bilgilerin de yer aldığı, bir doktorun ne şartlarda çalıştığını, iç dünyasını net bir şekilde aktaran çok başarılı bir kitap. Kesinlikle okunması gereken kitaplardan biri.
Okuyacaklara iyi okumalar.
