Cahil insan mutluluğu dünyevi zevklerin içinde zanneder. Gerçek mutluluğu sorgulamazlar, gerçek mutluluğun ne olduğunu dahi düşünmezler. Çünkü onlar kendi nefisleri, kendi arzularına tutsak olmuş insanlardır. Onların mutluluğu tamamen şehvet ve mal düşkünlüğünden ibarettir.
Bir ümidim yok, bu sondu.
Artık hiçbir şeyin değişmesini imkan yok, lüzum da yok.
Böyle bir insan bulmama imkan yok. Bende arayacak hal kalmadı, kalsa da aramam.