Didem Gök
@didemgkk
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
Yüksek Lisans
51 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Kitaba başlarken tereddütlerim vardı. Cin peri yalanları vs görünce ne okuyacağım ben acaba diye düşündüm?
Kitapla tanışmam, daha doğrusu ismen duymam roman tahlili dersinde öğretmenimin bu kitaptan bahsetmesi sonucu oldu, aklımda kalmış görünce direkt aldım.
Kitaba ilk etapta giremedim, ikinci hikayeden sonra dank etti. Kitap insanların psikolojik rahatsızlığına kılıf uydurmasına dayanıyor.
Onların zihinsel hayal dünyası psikolojik durumları ya da yaşadıkları bir travma anlattıkları hikaye ile uyuşmuyor. Bir inceleme gibi işlenmiş konu fakat anlatım mükemmel. Beş karakter var ve onları inceleyen bir psikolog ve sürpriz ! Psikoloğunda psikolojik bir durumu var. Beş kişiyi inceleyerek ona musallat olan cinleri nasıl kaçıracağını hesap ediyor, onlara savaş açıyor, aslında doktor kendisini iyileştirmek istiyor.
Tekrar okuyacağım bir kitap ve çok akıcı…
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sorgulamadan duramıyorum?
Kitabı kampta tanıştığım bir arkadaşımın önerisiyle tanıdım. İlk başta bir platon alıntısı bizi karşılıyor. Bu karşılama derin bir felsefenin habercisi gibi…Kitabın başları yazım hatalarıyla dolu, bunun
sebebi kitabın natüralist havasını korumak. Çünkü karakterimizin dilinden öğreniyoruz her şeyi ve baş kahraman ilk başta zihinsel geriliği olan bir birey, bu sebebten ötürü iyi bir dilbilgisi beklememeliyiz.
Karakter bir deneye katılarak zihinsel olarak diğerlerinin seviyesine ulaşmak istiyor. Arkadaşları olsa da küçüklük travmasını aşamıyor, annesinin ve kız kardeşinin ona karşı tavırları oldukça sert, özel durumundan dolayı.
Annesi ve kız kardeşi tarafından sevilmediğini hissediyor ki haklılık payı var.
Annesinden sevgi görmek istiyor, bu sebepten dolayı zekası yükseldikten sonra annesinin yanına gidiyor annesi ve kız kardeşine üstün zekalı olduğunu söylüyor bunu yapmasının sebebi onu sevmelerinin tek yolunun bu olduğunu düşünmesi, karakterimiz babası ile de görüşüyor fakat babasına açıklamıyor çünkü babasının onu sevdiğini biliyor.
Deneyden sonra üstün bir zekaya ulaşınca her şeyin farkına varıyor; arkadaşlarının onunla dalga geçtiğini, sevildiğini sanarken sevilmediğini öğreniyor, bir türlü yeni düzene uyum sağlayamıyor ( insanın olduğu sınıftan daha farklı bir seviyeye bir anda geldiğinde afallaması emeklemeden yürümeyi öğrenenlere bir mesaj gibi ) çevresinin ona karşı tavrı değişiyor kıskançlıklar ortaya çıkıyor, sevilmiyor (yine).
Platonun mağara alegorisine gönderme dikkat çekici; bu alegoriye göre mahkumlar gerçekliği yalnızca bu gölgeler ve sesler ile biliyor fakat bunlar gerçek dünyanın temsilleri değildir. (Charlie’nin o dünyaya, o sınıfa ait olmamasını kendini oraya ait hissetmemesini düşündürüyor bu kısım )
Çok ayrı bir tat bıraktı. Kitabın sonunda
Puan vermedi·192 syf.··
2020 16. kitabı
·25 saatte okudu
·Okunma: 16 Nisan 2020 15:17
·Bazı kitaplar vardır ilk okumada anlamazsın bu kitapta benim için öyle bir kitaptı.Üç kez okudum sanırım bu kitabı; ilk okuyuşta topluma yabancılaşan bir birey, ikinci okuyuşumda toplumdan kendini soyutlayan bir birey ve son okuyuşumda nihayet topluma bile isteye uymak istemeyen bir birey olarak tanıdım "B" ve "C" karakterlerini, sanırım bu sebepten ötürü son okumamda daha çok keyif aldım.
Psikojik açıdan bakmak gerekiyor kitaba "Oidipus Kompleksi" çok güzel anlatılmış; C 'nin çocukluğu, babasıyla sorunları, teyzesine düşkünlüğü, babasına benzemekten korkması, hayatına aldığı kadınların teyzesinden izler taşıması derinlemesine incelenecek psikojik konular. Sürekli sokaklarda bir arayış peşinde karakterimiz, kendisi gibi olan birini arıyor o kişiyle defalarca karşılaşıyor ama ne yazık ki farkına varamıyor, farkına vardığı zaman da artık bir şeyler için geç kaldığını görüyoruz.
Atılgan'ın başarısına gelirsek; şehirli yalnızı köyde büyüyüp yaşamasına rağmen çok güzel işlemiş, bu bence en büyük dehası Atılgan'ın; Canistan'da köylü yalnız, Anayurt Oteli kitabında da kasabalı yalnız gerçekçi bir yaklaşımla işlenmişti.
Çok ilginç bir kitaptı, Aylak Adam'da gördüğümüz varoluşsal yalnızlık teması bu kitapta kişinin kendisi tarafından bile isteye seçilmişti. Yazarın ifadeleri sanki okuyucunun sesi gibiydi. Ona kızması vs çok güçlüydü.Bir insan anca tanıdığı kişiye bu kadar kızabilir ya da kendine sanki yazar kendine kızıyor gibiydi. Yazarın kitapları hayatından izler taşıdığı için belki böyle düşündüm, bilemiyorum. Bana çok değişik bir bakış açısı kattı. Okuması zor bir kitaptı, en küçük dikkat dağınıklığı yaşandığı zaman kitap bir süreliğine kenara bırakılmalı. Keyifli okumalar dilerim
Kitabı farklı bir yayından okudum başta biraz yordu, ama daha sonra ilgimi çekmeye başladı. Gülme eylemi nedir ? Neden güleriz ? Gülme eyleminin özünde ne vardır ? Okudukça sorular artıyor. Her şeyden önce insan vardır gülme eyleminin içinde, gülmek doğanın bir hediyesidir biz insanlara. Başta kötü olan gülme eylemi zamanla yerini iyiliğe ve denge kurma görevine bırakmıştır.
Bu hediyenin kıymetini bilelim..
