#dil İletileri - 1000Kitap

Altı yıl... İnsan altı yılda şehirler değiştirir, yollar değiştirir, hayaller kurar, yıkılır, yeniden başlar. Bir dil öğrenebilir, bir ömürlük dostluklar biriktirebilir, nice kitaplar bitirebilir, nice mevsimler eskitip yenilerine kavuşabilirdi. Ben de yapabilirdim. Fakat bütün bunların arasında kalbim, kendine tek bir istikamet seçti: seni sevmek. Sana kavuşmak için değil bu çaba, seni sevebilmek için. Sevgim vuslatla değil, sabırla demlendi . Ben altı yıl boyunca içimde taşıdığım bu sırrı, Rabbimin bildiği bir dua gibi sakladım. Herkes hayatına bir şeyler eklerken ben seni ekledim ömrüme; herkes bir yerden bir yere yürürken ben aynı histe yürümeyi seçtim. Bu bana verilen en güzel imtihandı.. Tasavvuf ehlinin dediği gibi, bazı yolculuklar menzile varmak için değil de yolda pişmek içindir. Ben de bu altı yılda sana değil, sevgime yürüdüm. Dönüp baktığımda görüyorum ki geçen zamanın bana bıraktığı hasret değil; sadakat, sabır ve kalbin bir şeyi Allah için temizce sevebilme kudretiymiş. Bu sevda bana seni değil de kendimi tanımayı öğrettiyse, yine de hamdolsun. Hayatıma kalbimde bir ömür iz bırakmak için geldin belki de... 🌻

A.

@CizgiliMavi·

Metruk

İçimde seküler bir yalnızlık, varlığın topyekûn reddiyesinde. Tekinsiz, izbe ve karanlık, tenhalığın tam orta yerinde. Her şey yerli yerinde dururken, çekilmiş sanki mana dünyadan. Yarın, kendine bir yüz ararken, dün çoktan ayrılmış eşyadan. Bir vakitler içimizi dolduran ses, harflerin arasından çekilmiş. Dil kendi kabuğuna küs, yankısından ayrılmış her deyiş. Ne bir dua kalmış tutunacak, ne inkârın eski serinliği. Saatler görünmeden geçmiş, camlarda solgun gölgeleri. Akşam, günün boşalan yerinden topluyor dağılmış sesleri. Birer birer sönüyor eşyanın hafızada kalan izleri. Baharlara ne oldu, nerede papatyalar? Hangi vapura bindi de gitti, ardına bakmadan anılar?

Şiir

Reklam