Afrika kabilelerinden birinde bir bebek doğduğunda kabileden kadınları hep birlikte ormana çekilir, o bebeğe bir şarkı yaparlarmış. Dikkatle gözlemledikleri bebeğin karakteristik özelliklerini ve gücünü ona anlatan bir şarkı... Sonra, çok sonra bir gün, hayatla başa çıkmakta zorlanıp da kolu kanadı kırılacak olursa o şarkıyı, yani kendini hatırlasın diye. Afrikalı bebek o şarkıyı dinleyerek büyükmüş... Günün birinde o şarkıyı tekrarlayamayacak kadar kendine inancını yitirdiğinde, onu tanıyan biri ona şarkısını çalarmış ıslıkla. Kendini, gücünü, öz halini hatırlar, kendine gelirmiş...
Tâcı terk it baş u cândan geç dila ser-darlar
Anılur illerde vü dillerde tâ hânum gibi
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Hiç bitmeyen şeyler,
aslında hiç başlayamayanlardır.
Para diğer şeylerle beraber olmadığı zaman hiçbir anlamı yok.
Nasrettin Hoca damdan düştüğünde, "Bırakın doktoru" demiş, "Bana daha önce kendi de damdan düşmüş birini bulun."
Hepimiz birbirimizin yaşamlarımızın çatlak ve aralıklarında yaşarız; her şeyi görebilseydik sanırım şaşkınlıktan dilimiz tutulurdu.