Dila
@dila99
Şu anda okuduğu kitap
Pazar ayini, ekmek ve şarabın sırrı;
Ayinin özü, papaz tarafindan kesilen ve şaraba batırılan
küçük ekmek parçalarının belli birtakım hareketlerin ve duaların eşliğinde Tanrı `nin bedenine ve kanına dönüştüğünün
varsayılmasıydı, Bu sırada yapılan hareketlerse sırtındaki
simli torbanın engellemesine karşın, papazın düzgün bir şekilde iki elini havaya kaldırmasından ve ellerini böyle tutmasından, sonra diz çökmesinden, masayı ve masanın üzerindekileri öpmesinden ibaretti. En önemli hareket, papazın bir
peçeteyi iki eliyle tutup tabağın ve altın kâsenin üstünde düzgün bir şekilde yavaş yavaş sallamasıydı. Ekmeğin ve şarabın Tanrı'nın bedenine ve kanına işte tam bu sırada dönüştüğü varsayılıyordu ve bu yüzden ayinin bu bölümü özel bir
tören havası içeriyordu.
......
papaz, tabağın üstünden peçeteyi kaldırip ortadaki parçayı dörde böldükten
sonra şaraba batırıp ağzına soktu. Tanrı`nin bedeninden bir parça yediği ve kanından bir yudum içtiği varsayılıyordu
Bundan sonra papaz perdeyi yana çekti, ortadaki kapıyı açtı, altın yaldızlı kâseyi eline alıp kapının ortasına çıktı ve kâsenin içinde bulunan Tanrı'nin bedeninden yiyip, kanından içmek isteyenleri yanına davet ettl.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Neler mi oluyor?!
Öyle ki, Nehlüdov, Tanrı, gerçek, varsıllık, yoksulluk gibi konuları düşündüğü zamanlarda çevresindeki herkes bunu yersiz, kısmen de gülünç bir şey olarak görür, annesi ve
halası ona takılarak Notre cher philosophe"(bizim sevgili filozofunuz) derlerdi;
roman okuduğunda, yakası açılmadık fikralar ya da Fransız tiyatrosuna vodvil seyretmeye gidip sonra bunları keyifle anlattığında ise herkes onu övüyor, bunları yapmaya özendiriyordu. Gereksinimlerini kısıtlama gereği duyduğu, eski paltosunu giymeye devam ettiği ve içki içmediği zamanlar herkes bu yaptıklarını tuhaflık olarak görüyor, av için ya da çok
süslü bir çalışma odası için büyük paralar harcadığında ise
herkes onun zevkini övüyor, pahalı eşyalar armağan ediyordu.
Henüz bakir olduğu ve evlenene kadar da öyle kalmak
istediği zamanlarda yakınları sağlığından kaygı duyuyorlardı, hatta annesi, oğlunun gerçek bir erkek olduğunu ve bir arkadaşının Fransız sevgilisini elinden aldığını öğrendiğinde üzüleceği yerde sevinmişti bile.
Kendine inandığında!..ya da başkalarına!..
Kendine inanmaktan vazgeçmiş, başkalarına inanmaya başlamıştı, çünkü kendine inanarak yaşamak çok zordu: Kendine inandığında
sorunlarını kolay sevinçler arayan hayvansal "ben"in yararına değil, neredeyse her zaman bu hayvansal "ben"e karşı koyarak çözümlemesi gerekiyordu; oysa başkalarına inandığında ortada çözümlenecek bir sorun olmuyordu. Her şey
zaten çoktan çözümlenmişti, hem de ruhsal "ben"e karşı,
hayvansal "ben"in yararına çözümlenmişti. Ayrıca kendine
inandığı sürece hep insanlar tarafından ayıplanmışken, başkalarına inandığında çevresindeki insanların övgüsünü kazanıyordu.
Kaç tane!..
Size söylerken kendim
bile inanamıyorum yavrum ama 2018 yılı itibariyle tedavüldeki Protestan
Incillerinin sayısı 66'dır. Katolikler 73, Doğu Ortodoks (Rus) Kilisesi 78
farklı İncil'e başvururlar; ortaklaşa onayladıkları "Yeni Ahit" sayısı, 27."