Bir insana duyulan sevginin çaresizlikle kesiştiği anlar, hep aynı. Boşa konuşmak, aşkta da ölümde de, hepsi bir. Umut biter, sadece sözler kalır, kırık dökük, yaralı, tedirgin, gücenik. Hiç söylenmese de olacak, hiç söylenmese sonradan çekilen azapları da daha az olacak.
Düşünebiliyor musun Apareka,
Çocukları bakışlarından vuruyorlar.
Çocuk ölüyor ama,
Bakışları dip diri.
Böyle bir coğrafya burası;
Kimsesi olmayanların
Hiçkimsesiz ülkesi.