Evlenmeyi düşündüğüm kişi birbirimizin en mahrem, en güçlü tanığı olacağımızın farkında mı? En güçlü ve en mahrem tanık olmanın sorumluluğunu alacak akıl ve duygusal olgunluğa sahip mi?
İnanç ve değerlerini kendi seçimleriyle oluşturmuş biri mi yoksa bir kültür robotu olarak kalıplanmış biri mi? Evlilikten Korku Kültürü'nün BEN ilişkisini mi bekliyor yoksa değerler kültürünün BİZ ilişkisini mi?
Duygularının farkında mı? "Geçim ehli" olmaktan ne anlıyor? Haksız olduğunda özür dilemek, gönül almak, ortak değerleri ilişkide yaşatmak gerektiğinin bilincinde mi? Özür dilemeyi kendine olan saygısını kaybetmemek için mi yapıyor yoksa gelecek bir kötülüğü engellemek için mi? Karı koca ilişkisi içinde mahrem, kırılgan, incinebilir yönlerimi açabileceğim bir can dostu mu yoksa en yakınıma sızmış bir yabancı mı?
İki iyi insan kötü bir evlilik yapabilir mi?
Tereddütsüz "Evet, iki iyi insan kötü bir evlilik yapabilir" diyorum. (...) "İyi insan olmak" ile "evlilik yapma olgunluğuna sahip olmak" aynı şeyler değildir. (...) "Ben iyi bir insanım, iyi bir insanla evlenir ve mutlu bir evlilik kurarım" düşüncesi sağlıklı, gerçekçi bir düşünce değildir. Böyle bir yaklaşım birçok gizli tehlikeleri beraberinde getirebilir.
Allah iman edenlerin yardımcısıdır. Onları karanlıklardan (kurtarıp) nura çıkarır. Kafirlerin dostları ise şeytandır. O da kendilerini nurdan (ayırıp) karanlıklara çıkarır.