Bizde Rilke hiç bilinmez. Onu Rusçaya aktarmak için yapılan sayısız deney başarısız oldu. Çevirmenlerin suçu değil bu. Çevirmenler, söylenen şeyin havasını değil, anlamı yeniden üretmeye alışıktır, fakat Rilke’de bütün her şey o havada saklıdır.
Önceleri bana önemli bir şey gibi görünen devrimci, hümanist tasarılar ve programlar gözümde laik ve tecrübesiz inançlıların çocukça budalalıklarına dönüştü. Bana çok daha farklısı lazımdı. Tüm insanlığın ideal, radikal, içsel özgürlüğü ve geleceğe katkıda bulunması için, gerekirse, oraya buraya yerleştirilmiş birkaç gerçek dinamit varili.
Ben öldüğümde bütün dünya ortadan kalkacaktı. İçimde kalan son kuşku: Diğerleri gibi mi ölecektim? Düşüncemin düşünmeye son verececeğini düşünebilir miydim?