“Ama insan kendi türdeşleri için de bir affete dönüşmüştür. İnsan bir depremden daha kötüdür artık. Her halükarda daha fazla yıkıma yol açar. Amirim, bir süredir insanın korkunçlukta doğal felaketleri geçtiğini düşünmüyor musunuz?”
Saygın olmak isteyen tüm bu insanlar! Neyin saygınlığı? İnsanlık tarihi, sadece bu saçmalık sebebiyle uzun ve kanlı bir kâbusa dönmüştür. Sanki yaşıyor olmak kendi başına saygıdeğer değilmiş gibi. Sadece ölüler saygın değildir. Gohar yalnızca yaşayan kahramanlara değer veriyordu.