"İnsan bunları neden görür? Daha doğrusu neden bunlara takılır aklı? Basit: demek yürümeyen bir şeyler var. Evet ama yürümeyen şey nerede? Eşya da mı? Yoksa...Turgut henüz düşünemiyordu: yalnız bir huzursuzluk, huzursuzluk bile değil, insanı bazı şeyleri yapmaya bazılarını yapmamaya farkettirmeden iten ve davranışlarında, eski alışkanlıklarına yabancı gelen küçük değişiklikler."
Bizim için hüküm hep aynıdır.Kısa bir hükümdür:beklediğimiz ve inanamadığımız bir hüküm.Yalnız bizim için çıkarıldığını sandığımız,oysa sayısız kopyası olan ve ayrıntılara inmeyen bir hüküm.Biraz para verilince,biraz tatlı davranınca yumuşayan ve gene de aslında hiçbir biçiminin bizim için önemi olmadığını bildiğimiz bir hüküm.