Dilara
@dilarakanlitepe
İngilizce Öğretmeni
Lisans
Ankara
Ankara, 17 Temmuz 1998
108 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
O konuşurken, yeni bir ahlak anlayışı ve yeni amaçları olan insanların büyük umutsuzluklarını düşündüm. Yaşamın yollarından yalnız geçerler. Yolda karşılaştıkları yol arkadaşları onlara katılır, ama onları asla anlayamazlar. Yaşam, bu yalnız ruhlar için büyük bir işkencedir. Oradan oraya mutsuzca sürüklenirler. Havada uçuşan ama pek ender olarak verimli bir toprağın üstüne düşen iyi tohumlar gibidirler.
Karşılıksız aşk ıstıraplıdır ama en azından garantidir, çünkü insan kendisinden başka birini incitme tehlikesine düşmez, tek taraflı ıstırabın acı-tatlı bir yanı vardır aslında. Ama aşk karşılığını bulduğunda, insan tek başına acı çekmenin edilgenliğini terk ederek bir başkasını da üzebilmenin sorumluluğunu da üstüne almak zorunda kalır.
Dünya, terkedilmiş hüzünlü bir odaydı ve o kederi sinesinde hisseden ben çıplak ayaklarımla bu evin bütün odalarını gezmeye mahkumdum.
Yoksulluk mağdurluğu ve kolay av olmayı üretiyor. Alt sosyal sınıflar da aslında tecavüzcü değil mağdur üretir.
Mezarda olan için zamanın bir ehemmiyeti olur muydu? Yattığım bu oda da hayatımın ve düşüncelerimin kabristanı olmuştu.