"Ve fayton benim hayalci bedenimi ağır ağır burjuvanın toplumsal dünyasının içinden geçirirken ben adım adım, içimdeki sadece ansızın tutuşturulan bilincimin parlak meşalesinin ışığının aydınlattığı bu sessiz geçitte tarifsiz bir yalnızlık içinde insanlığa dair derinliklere iniyordum. "
"Ah, o sıcak, bunaltıcı öğle sonrasının, o olağanüstü gecenin bir saniyesini bile unutmaktan korkmuyorum; hafızamda o anılara varan yolu adım adım geriye gitmek için ne işaretlere ne de bir rehbere ihtiyacım var, bir uyurgezer gibi ister gecenin, isterse günün ortasında olsun, istediğim zaman o ortama geri dönebiliyorum ve her ayrıntıyı kuru bir hafıza ile değil, sadece kalbe has bir durulukla görebiliyorum.