Fakat her şey bitip de o tabutu kaldırmak, bu eve bir daha dönmemek üzere götürmek lazım geldiği zaman bu facia bütün hakikatiyle gözlerinin önünde canlandı.
Yıldızlar karanlık içinde parladığı gibi, yoksulluk içinde de temizlik ve yüceliğiyle parlayan ruhlar yok mudur? Bir kalp, sevmek için mutlaka servete, soyluluğa mı muhtaçtır?