Yıldızlar karanlık içinde parladığı gibi, yoksulluk içinde de temizlik ve yüceliğiyle parlayan ruhlar yok mudur? Bir kalp, sevmek için mutlaka servete, soyluluğa mı muhtaçtır?
Ağlamak, uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan güç kalıntılarının bir çığlığıdır. Ağlayamadığımız zamanlar, biz de o iktidarında mahvolduğu vakitlerdir ki, onun yerine var olan bu etkili sessizlik, en şiddetli elem gözyaşından daha yakıcıdır.