al l
@dildadeveuftade
24 Ocak 2004
122 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Yaşamının mercek altına alınmasından gizliden gizliye zevk almayan bir hastayla henüz karşılaşmamıştı. Mercek ne kadar detaylı gösterirse hasta o kadar çok zevk alırdı. İncelenmekten alınan keyif o kadar büyük olurdu ki Breuer yaşlanma, sevdiklerini kaybetme ve dostlarından uzun yaşamanın asıl acı yanının sizi inceleyen gözlerin bulunmaması olduğuna inanırdı; hiç kimsenin dikkat etmediği bir yaşamdan duyulan dehşet…
Reklam
Yalnızca Borges’in reddettiği yazarlardan oluşan, gayet kabul edilebilir bir edebiyat tarihi kurulabilirdi
… aynalar ise bir gün onun olmayan bir yüzü yansıtacakları, daha da kötüsü hiçbir yüzü yansıtmayacakları kuşkusuyla onu dehşete düşürüyordu.
“Shakespeare’in Belleği” düşünde duyduğu “Sana Shakespeare’in belleğini satacağım” sözüyle başlar. “Döngüsel Harabeler”de başka bir adamı düşünde gören bir adam, kendisinin de bir düş olduğunu, bunun da bir başka düşte başladığını keşfedip bir hafta süren mutlak bir kendinden geçme dönemi yaşar.
Neden geldiğimi sorar diye bir bahane bulmuştum yolda: eldivenlerimi sizde unutmuş olabilir miyim? Hayır derse, afedersiniz rahatsız ettim deyip geri dönerim. Eve gidince oturup ağlarım.
Reklam