Puan vermedi
Herkesin ayılıp bayıldığı o seriye ben de başladım
@guardianyayinlari ndan çıkan ve 
Emre Gül ün kaleminden Oyuncak Müzesi..
Bir psikopatlık hikayesi
Gelelim kitaba.. Olaylar bir kasabada geçiyor.. Kasabanın eski sakinlerinden olan psikopatımız (psikopat diyorum çünkü kim olduğunu bilmiyoruz ) kasabaya döndüğü gibi, kasabada birer birer cinayetler işlenmeye başlar. İlk cinayet belediye başkanının kızıdır.. Kızın intihar ettiğini sanan kasabalı, ard arda gelen ölümlerden sonra kasabada bir seri katil olduğunun farkına varır. Katilimiz her ölümün ardından kendine özgü işaretler bırakır ve ölenlerin ölüm şekli akılalmazdır. Yalnız bu psikopatımız masumları öldürür ve ölüm yöntemleri çok zalimcedir. Yani sen o insanların masum olduğunu bile bile neden o kadar canice öldürüyorsun dimiii Gerçi bunun nedenini 2.kitapta anlıyoruz ama
Bir de Noa var.. Ablasının intiharına şahit olan Noa, anne ve babasıyla da iyi geçinemez ama herşeye de kardeşi için katlanır. Noa da katilin listesinde ama; son sırada..
Ölümler ard arda gelirken Noa’nın hayatına kasabaya yeni gelen biri girer. Paul
Minnoş, yakışıklı, üniversitede öğretmen, hayvansever daha nolsuuunnn.. Tüm bu keşmekeşin içinde Paulla mutlu mesut hayat yaşamak isteyen Noa, tüm bu cinayetlerin ardında olan kişinin yardımcısıyla tanışır. Üstüne üstlük arkadaşından katilin bulunduğu ile ilgili bir mesaj alır ve bu kişi Noa’nın hiç beklemediği biridir
Sonrası 2.kitapta 2.kitabın çok başlarındayım ama nası akıyor anlatamam
Emre Gül ün kaleminden Oyuncak Müzesi..
Bir psikopatlık hikayesi
Gelelim kitaba.. Olaylar bir kasabada geçiyor.. Kasabanın eski sakinlerinden olan psikopatımız (psikopat diyorum çünkü kim olduğunu bilmiyoruz ) kasabaya döndüğü gibi, kasabada birer birer cinayetler işlenmeye başlar. İlk cinayet belediye başkanının kızıdır.. Kızın intihar ettiğini sanan kasabalı, ard arda gelen ölümlerden sonra kasabada bir seri katil olduğunun farkına varır. Katilimiz her ölümün ardından kendine özgü işaretler bırakır ve ölenlerin ölüm şekli akılalmazdır. Yalnız bu psikopatımız masumları öldürür ve ölüm yöntemleri çok zalimcedir. Yani sen o insanların masum olduğunu bile bile neden o kadar canice öldürüyorsun dimiii Gerçi bunun nedenini 2.kitapta anlıyoruz ama
Bir de Noa var.. Ablasının intiharına şahit olan Noa, anne ve babasıyla da iyi geçinemez ama herşeye de kardeşi için katlanır. Noa da katilin listesinde ama; son sırada..
Ölümler ard arda gelirken Noa’nın hayatına kasabaya yeni gelen biri girer. Paul
Minnoş, yakışıklı, üniversitede öğretmen, hayvansever daha nolsuuunnn.. Tüm bu keşmekeşin içinde Paulla mutlu mesut hayat yaşamak isteyen Noa, tüm bu cinayetlerin ardında olan kişinin yardımcısıyla tanışır. Üstüne üstlük arkadaşından katilin bulunduğu ile ilgili bir mesaj alır ve bu kişi Noa’nın hiç beklemediği biridir
Sonrası 2.kitapta 2.kitabın çok başlarındayım ama nası akıyor anlatamam
GURUR DUY KENDİNLE DAMLA N. ARCHERON
DİKKAT: BU İNCELEME RESMİYETTEN VE EDEBİLİKTEN UZAK, SAMİMİ YAZARIN SAMİMİ OKURUNDAN SAMİMİ BİR İNCELEMEDİR!!!
Şimdi, her fırsatta söylediğim için lgs senemin olduğunu bilmeyen kalmamıştır (bilmeyen kaldıysa daruka saldırısına uğrasın) Bu kitap öyle bir zamanıma denk geldi ki kesinlikle yıl boyu lgs motivasyonum olacak (7. Sınıfta motivasyon kitabım Harry Potter dı bu kadar ünlü bir serinin yerini almak her babayiğidin harcı değildir )
Bir kitap çok abartılınca benim o kitabı sevme ihtimalim lgsden 250 alma ihtimalimle aynı duruma geliyor. Bu yüzden gümüş yüreğe başlama konusunda kararsızdım ama yazarının en sevdiğim booktuber olduğunu hatırlayınca saçmalama yağmur şu kitabı adam akıllı oku dedim. Ayrıca kış kitabı ve farklı evrene geçiş dedikleri için narniaya konu olarak benzeyecek dedim ama şükür öyle olmadııı.
Öncelikle kitabın tasarımı ve iç dizaynı çok hoş.Giriş bölümü, sondaki evrenle ilgili hikayeler ve teşekkür bölümü ince ruhlu biri tarafından en ince ayrıntısına kadar düşünülmüş. Teşekkür bölümünü okurken ağlamamak için kendimi zor tuttuğumu da itiraf etmeliyim. İthaf sayfasında ise aklıma damlanın YouTube videosu geldi. Tek bir kişiye adanan kitapların altında yatan incelikten bahsediyordu. Anne ve babasına ithaf ettiğini görünce yüzümde istemsizce bir gülümseme oldu
Kitaba gelecek olursak ilk başlarda diğer kitaplarla kıyaslayarak okuyordum. Dediğim gibi cahilliğimden dolayı sevmeyeceğimi düşündüğüm için kıyaslıyordum ama evrene alışınca okuduğum kitaplarla bile kıyaslanmayacağını anladım. Normalde betimleme okumayı çok fazla sevmem ama Damla ablamız cümleleri çok anlaşılır ve harika şekilde betimlediği için hiçbir cümleyi atlamadan okudum. KIZ BANYODAN ÇIKINCA SAÇ RENGİNİN KOYULAŞTIĞINI BİLE YAZMIŞ DAHA NE YAPSIN???
Normalde kalitesiz yazarların
Ne desem hiç bilemedim şimdi...
Neydi bu kitap...
Sevgi neydi....
Sevgi emekti...
Falandı, filandı....
Aslında daha derin ve uzun bir hikayeyle, sindirilebilir bir kıvamda işlense tadından yenmeyecek bir kıvamda olacak bir kitabın, öp beni-yut beni-yala beni-şap beni... kısımları tüm duygulara ağır basınca ortaya çıkan bu olmuş....
Ben beğenmedim, hatta beğenmek dahi istemedim. Özgürlüğünüzü elinizden zorla alan birine bu kadar çabuk boyun eğmekte bilemedim yani...
Ama şu da bir gerçek ki;
Herkesin hayatına kimse karışamaz neticede dimiii..
Bazı kitapları cidden zorlamamak lâzım. Arkadaşlarımın bir çoğu sabret sonlara doğru konu güzelleşiyor dese de 200 sayfa boyunca çektiğim çile yetti bana.
Kitabın anlatımı resmen kaplumbağa hızında. Beni, onu, şunu geçtim, yazar kendi kitabını okurken okunmayan sayfaları hiç mi anlamadı, merak ediyorum.
Abartmıyorum gereksiz içeriklerle, yavaşça ilerleyen sayfalarda resmen dağıldım. Böyle olunca da bir noktadan sonra okumak asla keyif vermedi. Sırf sonu güzel diye de niye çileyi uzatayı dimiii
Neyse efenim bu yarım kaldı. Tavsiye edilmiyor..
Lâkin ROMANTIK KOMEDILER candır diğer onca bombastik romantik kitapları
Mutlaka OKUYUN ve OKUTUN
KitapRüyasından Sevgilerle
Herkese merhaba.
İnsancıklar, Dostoyevski 'nin ilk kitabı. 1846 yılında Dostoyevski 25 yaşındayken bazı borçlarını kapatmak için yazdığı bu kitap yayımlandı.
Kitapta Varvara ve Makar' ın birbirine yazdığı mektupları okuyoruz. Akıcı gibi ama değil de... Ama akıcı da. Her satırda aynı kelimeleri kullanması aşırı boğdu beni. Sayfa 70 adam 80 kere "canım" dedi! İki de bir 'canım', 'meleğim' iltifatlarını göre göre o kadar bezdim ki bir ilişkim olsa ve bu iltiflardan birini kullansa direkt ayrılırım. Dostoyevski'nin hayatını merak ediyorsanız alıp okuyun ama benim pek de hoşuma gitmedi. Yazar kitabı yazarken aklına borçlarını kapattığı günleri getirince heyecandan aynı kelimeleri tekrarlamış resmen . Sürükleyici değil ama "Allah aşkına acaba sonunda ne olacak," diye merak ettiğiniz için sonuna kadar ulaşıyorsunuz.
Şimdi çok da edebi bir yazı olmayacak ama gerçekten okurken bunları hissettim. Saf ve temiz haliyle aktarayım.
Yaşlı bir rahip kendinden yaşça küçük birine aşık olduğu için yazdıklarına ne kadar dikkat etse de hanımefendinin aklı çok geride. Adam iki de bir "Yardım edebilirim," diyor ve illa para ile karşılamak istiyor. Ulan ikiniz de yoksulsunuz adam üstüne maddi olarak birine yardım edip kendini tatmin etmeye çalışıyor.
Bir başka saçma bulduğum olay da şu : Adam kadına iç çamaşır gönderiyor. İç çamaşır?! Ve kadın şunu diyor" Ahh ne gerek vardı. Borca girmediniz dimiii. " Adam sana don göndermiş ablacım ikiniz de fakirsiniz adam sapık kendine gel.
Ama sonunda adama iyi oldu. Bi orada rahatladım. Çok güzel alıntılar olsa da tekrar okumak istemem. Bezdim çünkü 'canım' sözcüğünden.
.
