Özgür Dinçer Çalım
@dincercalim
'Her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize?'
2018 de okuduğum en güzel kitaplardan biriydi.
Kitapta insana bir zariflik bir incelik hissi veren bir şey vardı. Konusu ve karakterleri sıradışı kişilerdi. Ama aynı zamanda 'yanlızlık mı bu bahiste milyonlarca insanın adı geçiyor ' diyen (sulhi'ye ve ) b.bıcakcı'ya bir selam yollamamiz gerekir burada.
Yani baş kişileri yalnız olan kişiler anlatılıyor. Çok zarif bir yerden anlatılıyor. Umutsuzluk içinden umut çıkıyor gibi. Çok güzel bir dili var..
Reklam
Bir-kac öyküsü ayrıca güzel olan bir kitap. Öykülerin toplaminda oto biyografik birşeyler çıkıyor. Ve çıkan şeyi seviyorsunuz. Bir tür bıçkınlık.
Anlatımdaki gerçeklik hissi insani sarıyor. Samimî bir şey vardı öykülerde. Ve bunu pek sevdim.
Güzel bir tarihsel toplumsal roman. Hukuk/Adalet iliskisini edebiyat ustunden konusmayi mumkun kılıyor.
Sanırım kitabın baskısı yok. Bulmakta zorlanabilirsiniz.
Roman anlattığı kişilerin duygusunu çok iyi veriyor. Yani kişilerin iç dünyasını çok güzel gösteriyor.
Ben üniversite öğrencisi iken sacco ve vanzetti hakkında bir tiyatro izlemistim. Nazım in şiiri ve çeşitli makaleler de üstüne eklenince romana başlamadan önce sacco ve vaznettinin kim olduklarını ve dramatik bir şekilde sonlanan hayatları hakkında yeterli bir bilgim vardı. Roman da sacco ve vaznettinin hayatını ve belki de daha çok yargılanmalarını anlatıyor. Yargılanmalarını ve sonucunu da bildiğim için pek sürprizli bir kitap sayılmazdı benim için ancak buna rağmen kitap beni çok sardı. Bir ara sanırım başka bir son olacak diye de düşündüm. Bir olayı farklı insanların gözünden onların hislerini çok iyi vererek anlatıyor. O günlere gidiyor ve o anları siz de yaşıyorsunuz.
Kuşkusuz politik bir roman. Biz bir grup avukat ve stajyer olarak okuyup üzerine konuşmuştuk. Son derece verimliydi. Sebebi elbette kitabın edebi gücünde guzel anlatımın da gizli...
Birden fazla kez okudum ve ilk okumalarda fark etmedigim bölümler olduğunu gördüm aşağıda alıntıladığım bölüm aslında kitap içinde ayrı bir yer de duruyor: avukat ile ceza profesoru sohpet ediyorlar:
A:...bildiğim tek birşey var orada dövüşenler sacco ve vanzetti gibi yalnız kişiler degillerdi
P: Yapayalnız mı? Onlar hiç te yalnız değiller.
A: ...Ne demek istediğinizi biliyorum. Ben başka bir şey kastetmiştim. Siz, onlar icin gözyaşı döken milyonlarca kişiden söz ediyorsunuz. Ne var ki, gözyaşlarından oluşan koca bir okyanusun, ufacık bir taşı bile yerinden oynatamayacağını anladım ben. Ikiyuz elli bin kisonin imzasını taşıyan af dilekçesi var,neye yarıyor
