Norveç'teki Stavanger Üniversitesinde yapılan bir
araştırmada, benzer okuma becerilerine sahip iki gruba yirmi sekiz sayfalık bir öykü okutuldu. Birinci grup öyküyü kâğıttan, ikinci grup ise dijital tabletten okudu. Ardından katılımcılára öyküdeki olayların zaman dizini ve karakterlerin duygusal değişimleriyle ilgili sorular soruldu.
Sonuçlar şaşırtıcıydı: Kâğıttan okuyanlar, olayların sırasını kurgulamada ve detayları hatırlamada dijital okuyuçulara göre çok daha başarılıydı. Araştırmacılar bunu, kåğıdın dokunsal geri bildirimine (sayfaları çevirme hissi, kitabın kalınlığı) ve dikkati dağıtacak bildirimlerin yokluğuna bağlıyor. Bu çalışma, teknolojinin getirdiği hızın derinlemesine anlama sürecinde her zaman avantaj sağlamadığını gösteriyor.