Bütün Maggie O’Farrell kitapları gibi oldukça sürükleyici bir kitaptı. Kitabın geçtiği koşullara daha yakın hissetmek için sıcak hava dalgası olan bir haftasonunu beklemiştim, fakat olaylar pek de kitaba adını veren olguyla ilgili olarak gelişmiyor. Kitabın ana olay örgüsü oldukça bilinir - aile üyelerinden birisinin başına bir olay gelir ve bütün aile üyeleri toplanarak tortulanan sorunlarını gün yüzüne çıkarırlar.
Karakterlerin anlatılışlarını ve hikayelerini çok sevdim, hepsi birbirinden farklı fakat hepsinde empati kurulabilecek öğeler var, ilişki problemlerinde iki tarafın da kendince haklı olduğu, her şeyin siyah ve beyaz olmadığını gösterme açısından çok başarılıydı. Olay örgüsünde soruların hepsinin çözümlenmemiş olmasına ek olarak Aolfie ve Gretta karakterlerinin gözünden anlatılan bölümleri çok beğenmedim, bence yazar disleksik birisinin deneyimine yeterince empati kuramamış, ayrıca Gretta gibi konuşması çok dağınık olan bir karakterin düşüncelerinin de daha dağınık ve bilinç akışı şeklinde ilerlemesini beklerdim.
Yine de elimden bırakmadan iki günde bitirdiğim bir eser oldu, Maggie O’Farrell favori yazarlarımdan.
Sözlerime 16 yaşında, pekte tecrübeli olmayan bir okur olduğumu belirterek başlamak istiyorum. Bu yüzden de şimdiden affınıza sığınarak sayın 
Mustafa Kutlu 'nun ismi kadar içeriğinin de güzel olduğu 
Ezanı Beklerken kitabını incelemek istiyorum. Ayrıca belirtmek isterim ki bu benim ilk incelemem. İlla ki kusurum olacaktır sevgili muhabbet kapısının üyeleri, şimdiden affola.
Ezanı Beklerken... Ezanı beklerken bir tebessüm, ezanı beklerken bir hüzün, belki bir burukluk ya da ufak bir mutluluk. Hepsi ezanı beklerken yaşanıyor. Ezanı beklerken yaşlanıyor iyi insanlar. Ezanı beklerken seviniyor mazlumlar. Herkes bir araya gelip çözüyor sorunları. İyi insanlar gerçekten iyi oluyor ezanı beklerken. Ve birde Yeni Hayal otelinde beklemek var ezanı. Muhabbet kapısında dinlenmek. Sevmek, sevmeye gönül vermek.
Kitapta bir iyilik yapılmak istendiğinde herkes bir oluyor, tüm sorunları çözüyorlar. Bunu okumak o kadar güzel ki. İnsanları kolayca mutlu edebilme, onlara iyi bir son yazabilme... O kadar değerli ki benim için bunları okumak. İşte bu yüzden iyi ki Mustafa Kutlu diyorum. İyi ki beni huzurlu hissettiren böyle güzel kitapları var diyorum.
Kitapta ezanı beklemek bir imge gibi işlenmiş. Anadolu insanının içine işleyen, masum ve huzur verici bir andır ezanı bekleme anı. Sayın Mustafa Kutlu da bence tam olarak bunun için koymuş kitabının adını Ezanı Beklerken diye.
Kitabı okurken dinlendim, huzura erdim. İyi ki dedim, iyi ki okumuşum.
Okurken o sakinliği görüyorum, hissediyorum, sanki sevmeyi öğreniyorum, severken anlamayı, anlarken ise tekrar sevmeyi... Ve son olarak sessizce, en sessiz halimle "Ezanı Bekliyorum"
Mustafa Kutlu 'nun ismi kadar içeriğinin de güzel olduğu Ezanı Beklerken kitabını incelemek istiyorum. Ayrıca belirtmek isterim ki bu benim ilk incelemem. İlla ki kusurum olacaktır sevgili muhabbet kapısının üyeleri, şimdiden affola.
Ezanı Beklerken... Ezanı beklerken bir tebessüm, ezanı beklerken bir hüzün, belki bir burukluk ya da ufak bir mutluluk. Hepsi ezanı beklerken yaşanıyor. Ezanı beklerken yaşlanıyor iyi insanlar. Ezanı beklerken seviniyor mazlumlar. Herkes bir araya gelip çözüyor sorunları. İyi insanlar gerçekten iyi oluyor ezanı beklerken. Ve birde Yeni Hayal otelinde beklemek var ezanı. Muhabbet kapısında dinlenmek. Sevmek, sevmeye gönül vermek.
Kitapta bir iyilik yapılmak istendiğinde herkes bir oluyor, tüm sorunları çözüyorlar. Bunu okumak o kadar güzel ki. İnsanları kolayca mutlu edebilme, onlara iyi bir son yazabilme... O kadar değerli ki benim için bunları okumak. İşte bu yüzden iyi ki Mustafa Kutlu diyorum. İyi ki beni huzurlu hissettiren böyle güzel kitapları var diyorum.
Kitapta ezanı beklemek bir imge gibi işlenmiş. Anadolu insanının içine işleyen, masum ve huzur verici bir andır ezanı bekleme anı. Sayın Mustafa Kutlu da bence tam olarak bunun için koymuş kitabının adını Ezanı Beklerken diye.
Kitabı okurken dinlendim, huzura erdim. İyi ki dedim, iyi ki okumuşum.
Okurken o sakinliği görüyorum, hissediyorum, sanki sevmeyi öğreniyorum, severken anlamayı, anlarken ise tekrar sevmeyi... Ve son olarak sessizce, en sessiz halimle "Ezanı Bekliyorum"
Reklam
Ne yazsam kelimeler anlamsız, eksik, yetersiz.
Bir kitap insanı silkeleyebilir mi?
O kadar çok şey söylemek istiyorum ki...
Dakikalardır en iyi nasıl anlatılır, hissettirilir diye ekrana bakıyorum...
Kaç şey yazdım, sildim...
Kitabı okurken ara ara kapağını kapatıp dinlendim, yine devam ettim...
Hani nereye gidersen git içindeki huzursuzluk seninle gelir ya,
Hani sanki huzur, bulunduğun yerden çok başka yerdedir ya öyle bir his
Seher...
Kendini ait hissedeceği evi aramış, durmuş.
Nereye giderse gitsin hep yabancısı olmuş yaşadığı evlerin...
Kitap boyunca ona eşlik eden bir yol akadaşıyla yürüyerek bir yolculuğa çıkıyor.
Belki yaşadığı evi bulmuyor ama kendini buluyor Seher...
Kitabın güzelliğini anlatacak kelime bulamıyorum.
Seherle tanışmalısınız, kendinizle tanışmalısınız, canı gönülden tavsiye ediyorum.
90'ların başında biri komünist, diğeri ehl-i tarîk olan iki dayım vardı, benden 6-7 yaş büyükler.Beraber büyüdük sayılır...İkisi de taban tabana zıt fikirleriyle beni etkilemeye çalışırlardı, ben de çocuk halimle rüzgar nereden eserse öyle takılırdım:) Ahmet Kaya ve Edip Akbayram dinlerdik küçük olanla, büyük bir ciddiyetle defalarca çevirirdik kasetleri... Şimdi o şarkıların sözlerini şiir halinde okumak çok kiymetli bir deneyim oldu benim için. Memlekette de , şahsi hayatlarımıza da o köprülerin altından çok sular geçti ama ben hiç kopamadım Ahmet Kaya'dan ve şarkı sözlerinin yazarı Yusuf Hayaloğlu'ndan...
Hey koca Yusuf!
Yusuf'cuk, ah yusufçuk!
Rüzgarlara savurdun hep, şarkını.
Herkesten saklandın,
Her şeye gücendin durdun.
Yoruldun,
İflah etmezsin sen.
Ömrün gitti bir yana
Hüznün gitti bir yana,
Şiirin kaldı ortada...
Yusuf Hayaloğlu
Gözleri İntihar Mavi
Yusuf Hayaloğlu
Gözleri İntihar Mavi
Çok keyif alarak okudum insanın duygusal çelişkileri yoğun ve ağdalı olmayacak şekilde çok harika anlatılmış kitapta.Ne fazla ne eksik birşey söylenmiş,genelde bu tarz kitaplarda rutin yerleri tarayarak konudan kopmamak için okumadan atlarım ama burda onu hiç yapmadım, açıklamalar konuşmalar hepsi çok iyi ve yerinde geldi bana.Dinlendim öğrendim duydum resmen...
Hayırlı bayramlar...
Pdf ile hakkını yemeyeyim kitabı satın alayım derken yazarın kendi internet sitesinde bölümleri yayınladığını görüp okumaya başladım. Ardısıra araştırma-inceleme kitapları okuyunca bir ara verme ihtiyacı hissettim ve iyi ki bu kitapta dinlendim.
Çocukluk arkadaşı Ecevit ve Firuze'nin bir cinayete şahit olmaları ve Ecevit'in mağdur olmasıyla hiç bitmeyen acılar ve olaylar silsilesi anlatılıyor.
Kitabın başlıklarını ayrı yazarın arı dilini ayrı beğendim.
Wattpad tarzı kitapları az okumadım ve genelde yokuşa niyetlenip yarılamış zorlama bir dilleri oluyor ve bu kitabı da öyle sanarak bekletiyordum. Okurken hem akıyor hem de ağlatıyor sağolsun.
Ve kitabı hep 'sanmalarla' erteledim durdum. Halbuki sağlam bir okurdan almıştım öneriyi ama yine de başlayamamıştım.
Kitabı hem dönem kitabıdır flashback çok olur böler diye hem dramatik sahneleri çoktur üzülmek istemiyorum diye hem de wattpad tarzı bir kitap şimdilik kalsın diyerek okumadım ve tabiki pişmanım.
Flashback var mıydı? Çokça hem de. Okumayı sevmiyorum ama aktı mı, aktı.
Dram var mıydı? Tillahı kadar ama yine ağlatacaksa varsın ağlatsın. (Okurken türkü de dinliyordum bu da üstüne tuz biber oldu.)
Wattpad kurgusu mu, o da ne kıyısından köşesinden geçmez.
Beni sadece rahatsız eden konu Firuze'nin Ecevit'e olan sevgisi bir tık hastalıklı gibi geldi onun dışında aralarındaki bağ çok güzel aktarılmıştı.
Hasılı, okuyun arkadaşlar, bir şans verin.
Şimdiden iyi okumalar...
Reklam
Reklam