bal bocegi
@disvante
tanırsınız benim gibilerini boş sokaklardan,
çizgilere basmaya yürümeye çalışan insanlardan
Çok yoğun, çok... ben... neredesin, burası neresi?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ama dile ne kolay söylemesi... tanımayınca, geldi aklıma bir adım olmayışı, olmayışı denmez olmadığı denir, aynadaki bu adam da kim diye kendime hayretle sorar gibi bakarken. Bu adam kim? Ben... kimim? Adım? Ben, ben... Zihnimdeki karanlık çoğaldı ve beni yuttu. Kayboldum.
sar bedenimi; kitabımdaki son paragrafta uyuyayım. O senin en sevdiğin kitap olsun.
Bırak o korkunç şiirler okusun alnımızı. Bu kadar kırılmışken ve hala kınlabilecekken
bırak sayfalar onarsın bizi.
Cinnet geçiriyoruz, dedi.
Yok, dedim, aptallık geçiriyoruz.
Kalabalığa katıldık sonunda
Gövdemizden başka sözümüz kalmadı
Güzelliği küfre çevirdik
Biz de herkese bağırıyoruz
Topuklarımızda sızlayan bir vicdanın
Son seslerini de
oturarak boğmayı başardık
Aptallık bile geçirmiyoruz artık.
Vücutları ölüm oruçları yüzünden küçülmüş, yüzleri yanmış kadınlar görüyorum. Onların sadece gözleri var. Dünyaya hala o gözlerle bir şeyler anlatmaya çalışıyorlar.
