Ülkemde, bütün tepkileri kulak ardı edip asırlık bir zeytin ağacını sökerek başka bir şehre götürdükleri haberini okudum geçenlerde. Coğrafya kaderdir sözünü insan olarak üstümüze alamayacak kadar ortak paydalarımız var diğer mahlûkatla. Hatta tarihi yapılar, kültür ve anlayış için de mevzubahistir bu hal. Toprağından sökülüp mevsimlerin farklı olduğu, yağmurların farklı yağdığı, kelimelerin farklı manalar taşıdığı yerlere dikiliriz. Sürgün de, mübadele de, tehcir de, kaçış de, ne dersen de, hepsinin çıktığı kapının üzerinde ayrılık, acı, özlem yazar. Başının arkasında sürekli geriye bakan gözleriyle kırgın insanlardan müteşekkil, dünyanın her yerine dağılmış devasa bir topluluk, yerinden sökülen zeytin ağacının meyveleri gibi kökte birbirine bağlı fakat dallarla ayrılarak olgunlaşır