ben yeşil bir şu içtim on sekiz
emirgân'da içtim temmuz'da
bütün Karadeniz akıyordu
rüzgâr çözülmüştü ay yoktu
işte ben klor içtim on sekiz
bıyıklarımdan damlaya damlaya
büyük rezilliğimizi içtim
Gün batıyor, gün batıyor,
Veda etsem hepinize.
Ufuk kanlı bir denize
Dönüyor, sizi bıraksam.
Gün batıyor, gün batıyor
Evimi, eşyamı, paramı
Nem varsa yaksam ve bir an
Kaybetsem kara bir duman
Arkasında hafızamı,
Koşsam, koşsam, koşsam, koşsam...