10/10
2020 1. kitabı
Reklam
Öyle güzel gülerdi ki insan doğal olarak onunla beraber gülmeye başlardı.
Sayfa 45
"Bak momo," derdi,"ne oluyor,biliyor musun? Bazen önüme upuzun bir cadde çıkıyor.Öyle uzun ki insan bunun sonu gelmez sanıyor."
Sayfa 43
Onu yitirmiştim,iri iri gözlerini kan pıhtıları içinde görmüştüm.Zifiri bir gecenin koynunda kımıldayıp duruyordum,ömrümü dalgalarına gömmüş,derin bir geceydi bu.Bu geceyi aydınlatmış o bir çift göz,ebediyen sönmüştü.Bir yere varmışım,varmamışım,benim için ne fark ederdi!
