İnsanlar şu kötü dünyaya uymayacak kadar saflar ve karşılarındakine inanıyorlar. Kendilerine söyleneni hemen kabul ediyorlar . Ben böyle değilimdir. Korkarım, ben oldum olası her şeyi kendi kendime kanıtlamaya çalışırım.
Yalnız gözleri,amanallah gözleri. Gözlerinde gülme,ama ne candan gülme! Gözlerinde umut,ama ne belalı umut! Gözlerinde cennet! Yani gözlerinde tüm yıldızlarıyla bir belalı gökyüzü.
“Ben Halim Yıldız ,on çırılçıplak çocuğun babası...Ömründe gömlek yüzü görmemiş.”
Bana bakın,ben öyle tatlı matlı yazı yazamam. Kırarım bu kalemi. Dileyen okur, dilemeyen okumaz.