Türkiye'de iki şey hemen göze çarpıyor: Biri farklılığa olan alerji, ikincisi de kamusal alanla bireysel alan arasındaki farklılık, tam bir ikiyüzlülük.
Hiç kimse önündekinin sırtından ileriyi göremez, herkes de, arkasındaki için böyle bir örnek teşkil etmekten gurur duyar. Bunu erkekler yüzyıllardır savaş alanında öğrenegelmiştir, ama zavallılığın resmigeçidini, sıraya sokmayı, icat edenler kadınlardır.
İnsan sanki bir tiyatroda tutsakmış da, sahnedeki oyunu ister istemez izlemek zorundaymış, bunu ister istemez, durup durup yeniden düşüncenin ve konuşmanın konusu etmek zorundaymış gibi.