Yazar:
Walter Benjamin
Çevirmen:
Tevfik Turan
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 33 dk.
Sayfa Sayısı:
90
Basım Tarihi:
Ocak 2022
İlk Yayın Tarihi:
1928
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
Orijinal Adı:
Einbahnstrasse
ISBN:
9789753636308
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Alman edebiyat eleştirmeni, düşünür, kültür tarihçisi ve estetik kuramcısı olarak söz ediliyor yazarın biyografisinde, önceden hakkında fikrim olmadığı böyle bir adamın deneme kitabı da beklediğimden
Çok büyük beklentilerle okunmaması gereken bir kitap. Yazarın yer yer sıkan zor bir dili var. Her edebiyat sevene tavsiye edilecek türden değil. Aforizmalar, metaforlarla dolu. Ağır olduğu kadar anlaşılması da güç.
“Söz düşünceyi fetheder,oysa yazı egemenliğine alır.”
“Bütün insanları besleyen Tanrı’dır,yetersiz besleyen ise devlet.” gibi bir dolu güzel yorum var Benjamin’in denemelerinde..
Puan vermedi·90 syf.·
2024 604. kitabı
gündelik hayata, edebiyata, sanata, kültüre dair aforizma tadında denemelerle geldim bugun buraya Benjamin'le bu dördüncü buluşmamız dilini konusu ve anlatımını severek ilgiyle okuyurum yazarın
"Alman filozof, edebiyat eleştirmeni, filozof, kültür tarihçisi ve estetik Pasajların yazarı kuramcıdır aynı zamnda Walter Benjamin
"Asimile olmuş bir Yahudi ailesinden gelmektedir. Antika ve sanat galericisi babası Emil Benjamin ve annesi Pauline (Schönflies), Berlin-Charlottenburg doğumludur
Ben."Walter Benjamin neyi savunur?
Benjamin'in tarih felsefesi şimdiki zaman, tarih, bellek ve siyaset kavramları arasında kendine özgü bağlantılar kuran eleştirel bir çabadır. Benjamin, tarihsicilik (historicism) olarak adlandırılabilecek geleneksel tarih görüşünü, tarihsel bilginin hakikatine ilişkin benimsediği yöntem bakımından eleştirmektedir.
1939 yılında, Alman mülteciler tarafından yayımlanan bir dergide çıkan yazısı nedeniyle Alman vatandaşlığından çıkarıldı. Almanların Fransa’yı işgal etmesi ve Paris’teki evini Gestapo’nun basması üzerine 1940’ta Fransa’nın güneyindeki Portbou kentine kaçtı; burada polis tarafından Gestapo’ya teslim edileceğini öğrenince aşırı derecede morfin alarak intihar etti. İntiharı üzerindeki spekülatif söylentiler vardır. Kendisinin şizoid olduğu ve bu yüzden intihar ettiğine dair tek kaynak Theodor W. Adorno'ya verilmek üzere Henny Gurland'a dikte ettirdiği veda mektubudur. Öte yandan Stalin'in ajanları tarafından morfin verilerek öldürülmüş olduğu da diğer bir başka bir söylentıdir..
Tarıh ve denemeleri severlerin ilgisine
Keyıfle 
Tek Yön okuyun efendım
Başyapıtı Pasajlar'dan önce okunasıDeneme
20yy'ın ünlü Alman edebiyat eleştirmeni, düşünür ve kültür tarihçisinin bu denemeleri, başyapıtı #pasajlar 'ı da yorumlamış biri olarak, beni şaşırtmadı diyebilirim. Aksine düşünce bazında daha çok edebiyata evrilen bu satırlar, onu anlamaya yönelik birer gösterge niteliğinde gözüktüler.
Eserdeki çoğu kısa 60 denemeden; "Bu böyle gidemez" "Fakirlik ayıp değil" nidaları altında zekanın güçsüzlüğü ile yoğrulmuş derin yozluk olarak niteleyip konuşma hürriyetinin ve nesnelerin sıcaklığının kaybolduğu 1920'li Alman enflasyonlu yıllarını dillendirdiği Kaiserpanorama'yı, Tuğla kitapların ilkeleri ve yazma sanatını hicvettiği Ders Araçları'nı, 13'er tezle anlattığı yazarlık ve eleştiri tekniklerini barındıran İlan yapıştırmak yasaktır'ı ve kitaplarla fahişelerin benzerliklerini belirttiği No 13'ü pek beğendim. Ayrıca nesneler ile katedraller dahil yaptığı şehir betimlemeleri de çok iyiydi doğrusu. Balkon çiçeklerinden veya büro malzemelerinden çıkan tasvirlerin aforizma tadında tümcelere yansıması ustalığının kanıtlarıydı.
20yy düşünce hayatına damga vuran Frankfurt Okulu'nun Adorno ile birlikte felsefe eğitimli bu önemli üyesini anlamlandırmak ve düşün dünyasını keşfedebilmek adına ara okuma yapılabilecek bu eseri, başyapıtı Pasajlar'dan önce denenebilir, bence...
biraz felsefeye ya da psikolojiye meraklıysanız okumanız gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. yazar birçok konu başlığı altında düşüncelerini yazarak ilerliyor. örneğin; şantiye, eldivenler, antik eşya, kayıp eşya bürosu, balkon gibi. ben en çok balkon kısmını beğendim alıntılar kısmına ekleyeceğim. ayrıca çeviriyi tevfik turan yapmış, beğendim.
Walter Benjamin oldukça ilginç bir dili ve konuları olan bir adam. Tamamen meraktan okudum, dönüp dönüp okunacak bir kitap. 10 yıl sonra baktığımda, altını çizdiğim yerlere şaşıracağım belki. Kitaptaki tüm denemeler hoş ama kimileri daha iyi bariz.
Ben beğendim ama herkesin seveceği bir kitap değil. Deneme okumayı sevmeniz gerekir öncelikle. Benim kitapta en çok ilgimi çeken hayatın olağan akışındaki en basit enstantenelerin, eşyaların veya olguların yazıyla edebi ve felsefi bir derinliğe kavuşturulması oldu. Yazar, bir sürü şeye dair kalem oynatmış: paradan, yazmaktan, zamandan, fakirlikten, katedral ve kiliselerde, yelkenliden, pullardan... bahsetmiş. Ve ben okurken, 'daha önce hiç böyle düşünmemiştim, hiç böyle bakmamıştım' dedim pek çok yerde. İnsan olarak hayatın içinde nesnelerle ve/ya nesnelerle ilişkimizde ne kadar çok öznellik olduğunu gösterdi bana. Ve benimkinde ne var diye sordurttu. Sanırım daha çok yazmaya dair kaygısı olanların ilgisini çekecektir Tek Yön.
Elbette ilginizi çekmeyen, çeviriden dolayı da cümlelerin size çok dolambaçlı geldiği yerlerde sıkılabilirsiniz. Ama zaten çok kısa bir metin. Bazen uzun, bazen çok kısa pasajlar halinde yazılmış. Bazen vagonlar gibi arka arkaya birbirine bağlı ve aynı yönde anlatımlar; bazen de yıldız kayması gibi anlık parlayıp kaybolan pırıltılı bir cümle şeklinde.
Okumaya karar vermekte tereddüt edenlere kitaptan alıntılara göz gezdirmelerini tavsiye ederim. Walter Benjamin
Tek Yön
Alman düşünür - eleştirmen Walter Benjamin'in 1928 yılında yayımlanmış deneme eseri..
Geleneksel felsefe ve inceleme kitaplarının o ağırbaşlı, sistematik yapısına meydan okuyan, son derece özgün bir
Hayatın yapısını kurma işi şu anda, kanılardan pek daha çok olguların gücü altına girmiş durum da. Hem bunlar şimdiye kadar hiçbir zaman, hiç bir yerde kanılara temel olma durumuna gelmemiş olgular. Bu şartlar altında gerçek edebiyat etkinliği edebi çerçeveyle yetinebilme iddiasını atamaz or taya - daha çok, kısırlığının alışılagelmiş bir ifadesi olur böylesi. Edebiyat etkinliği anlam taşıyacaksa, ancak yapma ile yazmanın kesin biçimde birbirini izlemesiyle ortaya çıkacaktır; bu etkinlik eylem için deki topluluklar üzerindeki etkisine kitabın iddialı, evrensel tavrından daha uygun düşen, pek de gö ze batmayan biçimlerini bildirilerde, broşürlerde, dergi yazılarında ve makalelerde kullana kullana oluşturacakhr. Görülüyor ki, şu anın gereklerine, ona etki ederek yeterli olabilen dil sadece, bu çabu cak konuşabilen dildir. O dev toplumsal hayat düzeneği için görüşler makineler için yağ neyse odur; insan bir türbinin başına geçip üstüne makine yağı boca etmez, azıcık yağ püskürtür, nerede olduğunu bildiği gizli oyuklara ve aralıklara.
Yazar Hakkında
Walter BenjaminYazar · 33 kitap
Walter Benedix Schönflies Benjamin, (15 Temmuz 1892, Berlin - 26 Eylül 1940, Portbou İspanya), Alman edebiyat eleştirmeni, düşünür, kültür tarihçisi ve estetik kuramcısı.
Yaşamı
Asimile olmuş bir Yahudi ailesinden gelmektedir. Antika ve sanat galericisi babası Emil Benjamin ve annesi Pauline (Schönflies), Berlin-Charlottenburgdoğumludur.
Walter Benjamin, aynı zamanda Doğu Almanya’nın 1950’li yıllarda adalet bakanlığını yapmış Hilde Benjamin’in eniştesi ve Gertrud Kolmar ile Günther Anders’in kuzenidir. Çocukluğunu Berlin’de geçirmiştir. Lirik ve felsefik bir dille yazdığı “Berliner Kindheit um Neunzehnhundert“ (Berlin Çocukluğu, 1900’lü yıllar) adlı eseri onun bir anlamda otobiyografidir. 1905-1907 yılları arasında Thüringen’de reformist bir okulda okudu. Burada kendisini derinden etkileyen ve öğrenci hareketlerine katılmasını sağlayan öğretmeni Gustav Wyneken ile tanıştı. 1912’de liseyi bitirdi ve Freiburg (Breisgau)’da, Albert Ludwigs Üniversitesi’nde felsefe, Alman Dili ve Edebiyatı (Germanistik) ve sanat tarihi okudu. Ardından şair Christoph Friedrich Heinle ile sıkı bir arkadaş oldu. 1912-1913 kış sömestirinden itibaren üniversite öğrenimine Berlin’de devam etti.
8 Ağustos 1914’de arkadaşı Christoph Friedrich Heinle’nin intihar etmesi Benjamin’i büyük bir şoka sokmuştu. Üzüntüsünü hafifletmek isteminden dolayı kendini Heinle’nin bıraktığı eserlerini yayımlamak amacıyla bir yayınevi aramaya vermişti. Wyneken’in giderek artan savaş heyecanı Benjamin’in öğretmeni ile olan ilişkisinin 1915’den itibaren bozulmasına neden olmuştur. Aynı yıl üniversitede matematik öğrenimi gören kendisinden beş yıl genç Gershom Scholem ile tanıştı ve yaşamı boyunca onunla olan dostluğu devam etti. 1917'de İsviçre Bern Üniversitesi'nden Alman Romantizminde Sanat Eleştirisi Kavramı teziyle doktora yaptı. Aynı yıl Dora Kellner ile evlendi. Evliliği 13 yıl sürdü. 1918’de dünyaya gelen oğlu Stefan Rafael, 1972’de de ölmüştür.
Benjamin, Berlin’e döndüğünde serbest gazeteci ve yazar olarak çalışmaya başladı. 1921’den itibaren Baudelaire’nin hikâyelerinin çevirilerini yaptı. Eseri “Die Aufgabe des Übersetzers (Çevirmenlerin Sorumlulukları)“ adı altında yayımlandı. Yine 1921’deki “Zur Kritik der Gewalt (Şiddetin Kritiğine Dair)“ adlı eseri büyük dikkat çekti.
Paul Klees’in Angelus Novus adlı resminden yola çıkarak Angelus Novus adında bir dergi çıkarmak isteyen Benjamin, bu girişiminde başarısız olunca 1924’de doçentlik yapmak üzere Frankfurt’a gitti. Bu dönemde Theodor W. Adorno ve Siegfried Kracauer ile tanıştı. Doçentlik için Almanların yas törenlerinin kaynağı üzerine 1925’de yazdığı tez çalışmasının akademik dünyadaki ortodokslar bağlamında resmi olarak geri çevrileceğini tahmin ettiğinden kurula girmekten vazgeçti.
1926-1927 yıllarını Paris’te geçirdi. Franz Hessel ile birlikte Marcel Proust’un çevirilerini yaptı. Özellikle kaybolan, yitirilen zamanın arayışı üzerine. Komünizme olan ilgisi onu 1927 kışındaMoskova^ya taşır. Ve burada kız arkadaşı Asja Lacis’i ziyaret eder. 1930’lu yılların başlangıcında Bertolt Brecht ile beraber radyo yayınları planlar. 1932’de “Berliner Kindheit um Neunzehnhundert“ adlı kitabını yazmaya başlar.
1932 ve 1933 yılları arasında İspanya’nın Balearen Adası’nda yaz mevsimini geçirir. Jean Selz ile tanışması onun uyuşturucuyla tanışması olur. Aynı zamanda Hollandalı ressam Anna Maria Blaupot ten Cate’ye aşık olur. İbiza ve Balearen arasında geçen bu zamanı yazar.
Nasyonal sosyalistlerin yaptırımı Benjamin’in Eylül 1933’de Paris’e sürgün olarak gitmesinin nedenidir. Burada kendisine destek olan Hannah Arendt ile buluşmuştur. Finansal olarak kısmen New York’daki göçmen Max Horkheimer uzantılı Frankfurt Okulu’ndan gelen parayla geçimini sağlıyordu.
Ernst Bloch, Theodor W. Adorno ve Bertolt Brecht’in etkisiyle 1930’larda giderek Marksizm’e yakınlaşan Benjamin, 1933’te nasyonal sosyalistlerin baskısıyla Almanya’yı terk ederek sürgün hayatı yaşadığı diyebileceğimiz Paris’e yerleşti. Burada edebiyat dergilerine ve New York’ta Adorno ile Horkheimer tarafından yayımlanan Zeitschrift für Sozialforschung’a (Sosyal Araştırmalar Dergisi) eleştiri ve denemeler yazdı. Geri döndüğünde kendisine ait olan son çalışması olan Die Thesen über den Begriff der Geschichte (Tarih Kavramı Üzerine Tezler)'i yayımladı. 1939 yılında, Almanmülteciler tarafından yayımlanan bir dergide çıkan yazısı nedeniyle Alman vatandaşlığından çıkarıldı. Almanların Fransa’yı işgal etmesi ve Paris’teki evini Gestapo’nun basması üzerine 1940’taFransa’nın güneyindeki Portbou kentine kaçtı; burada polis tarafından Gestapo’ya teslim edileceğini öğrenince aşırı derecede morfin alarak intihar etti. İntiharı üzerindeki spekülatif söylentiler vardır. Kendisinin şizoid olduğu ve bu yüzden intihar ettiğine dair tek kaynak Theodor W. Adorno'ya verilmek üzere Henny Gurland'a dikte ettirdiği veda mektubudur. Öte yandan Stalin'in ajanları tarafından morfin verilerek öldürülmüş olduğu da diğer bir başka söylentidir.
Son dönemin yaşamış en büyük Marksist ideologlarından bir tanesidir. Her ne kadar Karl Marx'ı kendi okuma listesinin son sırasına bıraksa da, getirmiş olduğu eleştiriler Marksist kuram açısından çok önemlidir.
2. Dünya Savaşı’ndan sonra Adorno ve Scholem, Benjamin’in yazdıklarını büyük oranda yeniden düzenlediler ve her şeyden önce 1970-1989 arası geniş kapsamlı olarak yayımlattıkları Gesammelten Schriften “Toplu Yazılar”, Benjamin’in yaşadığı yıllarda yazın dünyasında başarısız gibi görünen ortamı ters yüz etti. Oysa doktora tezi neredeyse hiç dikkate alınmamıştı. Doçentliğine dair yazdıkları hatta, Frankfurt Üniversitesi’nce kismen reddedilmişti. Ancak ölümünden sonra Benjamin’in bıraktıkları, sosyologların ve toplum bilimcilerin başvurduğu önemli bir kaynak olarak hâlâ tazeliğini korumaktadır.
