"İnce Memed, yalnızlığına alışmıştı artık. Yalnızlık onun için bir kalkan, bir sığınak olmuştu. İnsanların yüzüne bakmaktan, onların yalanlarına, ikiyüzlülüklerine dayanamaz olmuştu. Ama yalnızlık da acı veriyordu bazen."
Tenhalığı seviyorum. Sık görüşülmeyen ama bağı da koparılmayan dostluklar, sakin mekanları, az rastlanılmayı, kendimle kalmayı, kendimi saklamayı ve de sınırlarımı.