İnsan zaten dertli değildir,derdin kendisidir. İnsan öyle büyük bir derttir ki bu büyüklükte bir şeyin kendine sığacağını aklına getirmez de bunu dünyanın,hayatın derdi sanar.
İnsanın içinde bulunduğu hal ona en yabancı halidir. Deli deliliğini,genç gençliğini,ihtiyar fıkradığını bilmez. Birisi yeri gelir de söylerse bunları duyar,duyar da yine anlamaz. Ah işte hayat bu halle yaşanıyor,hayat habersizken yaşanıyor,yaşanıyor dediğim şöyle üstten geçiyor da aklın başına gelip kendi hayatına dair haberleri aldığında oturup bir bakılıyor,bu da neymiş diye,yine bir şey denemiyor.