gün boyu aynada ağlıyordum
bahar penceremi
ağaçların yeşil evhamına bırakmıştı
tenim sığmıyordu yalnızlığımın kozasına
ve kağıttan tacımın kokusu
o güneşsiz hükümranlığın havasını
kirletmişti (Yeşil evham)
Eski kavramların mezarı üstünde yeşeren
Dört yapraklı yoncayı kokluyorum ben
Bekleyiş ve namus kefeninde toprak olan kadın, benim gençliğim miydi?
Acaba tekrar çıkabilecek miyim merak merdivenlerimden,
Evin çatısında adım atan güzel Allah'a selam vermek için?
Artık zamanın geçtiğini hissediyorum
Payıma düşen "an"ın, tarihin yapraklarından olduğunu
hissediyorum
Benim saçlarımla şu üzgün yabancının elleri arasında
Aldatıcı bir mesafe masası olduğunu hissediyorum.
Bir şey anlat bana
Canlı bir bedenin şefkatini sana bağışlayan,
Canlı kalma hissini algılamaktan başka ne ister senden?
Bir şey anlat bana
Pencereme sığınmış,
Ve güneşle bağlantı kurmuşum.