Demet Küçükkale

Demet Küçükkale
@dmtkckkl
44 Yayınları Editörü, Yazar instagram.com/dmtkckkl/?hl=tr Hatırla romanının yazarı
Editör, Yazar
Ankara
91 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Hayatında ilk kez, birşeyi gizli tutmak istiyorsan onu kendinden de gizlemen gerektiğini anlıyordu. Gizlediğin şeyin orada olduğunu bilmeli, ama gerekmedikçe adını koymamalı, belirli bir biçime bürünüp bilincine yansımasına asla izin vermemeliydin.
Sayfa 303 - Can·Kitabı okudu
Edebiyat
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Zekilik kadar aptallık da gerekliydi, ama aptalca davranmak da zekice davranmak kadar zordu.
Sayfa 301 - Can·Kitabı okudu
Edebiyat
10/10
·308 syf.··
Beğendi
·
2020 5. kitabı
·
8 günde okudu
·
Okunma: 30 Ekim 2020 21:22
1972'de, bugün kült olmuş filmler kadar etkili bir kurguyla roman yazmış Atsız. Okuduğum en sinematografik kitaplardan biri diyebilirim. Kurgu, kahramanlar, diyaloglar tam anlamıyla harika! Kitabın ilk bölümlerindeki gidişatı nedeniyle bulunduğunuz tahminler, kitabın ortalarında hele sonunda tuzla buz oluyor. Kendi kaba tabirimle sonunda böyle "yamultan" film ve romanları sevdiğim için büyülendim. Kitapta Selim'in doktorlarla yaptığı aşk tartışmaları ve Selim'in yargılandığı sahneler gerçekten etkileyiciydi. Kitabın sonunda Tosun ve Ayşe arasında geçen diyalog da çok çarpıcıydı. Spoiler vermemek için bu kadar yazayım. Yalnız ilk basımını 1972'de yapmış bir romanı anlamak için sonuna sözlük eklemek zorunda kalınması ne kadar acı. Dili nedeniyle kim bilir kaç kişi elinden bırakmıştır bu romanı. Dili bu kadar hızlı değiştirerek, onunla bu kadar çok oynayarak kendi bacağımıza sıkıyoruz aslında. Ruh Adam
Edebiyat
Ruh AdamHüseyin Nihâl Atsız · Ötüken Neşriyat · 201934bin okunma

Demet Küçükkale

, bir kitap okudu
10/10
·308 syf.··
Beğendi
·
8 günde okudu
·
2020 5. kitabı
Hüseyin Nihâl Atsız
8.6/10 · 34bin okunma
İnsanlar, babalarıyla analarının dağ gibi ümitleriyle dünyaya geldikten sonra denizler gibi ümitsizlikler içinde boğularak kaybolup gidiyorlardı.
Sayfa 228 - Ötüken·Kitabı okudu
Edebiyat