DN Archeron’un kaleminden çıkan o harika eser(spoilersız)
Selam! Öncelikle bunu yazarken UB’yi okumamın üzerinden biraz fazla bir vakit geçmiş olmakta ama şunu söyleyebilirim ki okurken gerçekten de büyülenmiştim. Yazım diliyle ve diğer pek çok yanıyla hoş bir kitaptı. Ruhumu besledi diyebilirim. Benim tüm beklentilerimi fazlasıyla karşıladı. Her öykü birbirinden harikaydı. Karakterlerin her biri çok özeldi. Artık en sevdiğim kitaplar arasında sayacağım bir eser oldu. Ve bence bu kitap hak ettiği kadar konuşulmadı gibi.
Biraz konusundan bahsedecek olursak, şöyle ki belirli bir konu net bir şekilde var diyemeyiz. Adından anlayacağınız üzere bu kitap birden fazla harika öyküden oluşuyor. Ama temelde herşey genç bir ozan ile başlıyor. Bu ozan bir takım olaylar sonucu dilsiz kalıyor gibi bir durum var, artık konuşamıyor yani. Ama tekrar konuşması için de doğru öyküyü bulması lazım. Bizim gariban ozan diyar diyar dolaşıp doğru öyküyü ararken bir peri abla ile karşılaşıyor ve bu peri ablamızda ozana ihtiyacı olan öyküyü vermek amacıyla bir anlatmaya başlıyor ve biz de bu öyküleri okuyoruz. Biliyorum biraz garip anlattım ama siz gidin ve okuyun yani.
Üzerinizde bıraktığı etkiyi açıklayamam. 
D. N. Archeron bize harika bir kitap sunuyor. Okurken ağızım açık okudum ve anladığınız üzere bu kadar beklememiştim. Bence hepimizin ruhunun bir parçasının ihtiyacı olan şey bu kitap. Ve Damla bize bu kitabı verdiği için ne kadar şanslı olduğumuzu tahmin bile edemiyorum.
Kısacası alın ve okuyun. İşte o zaman ne demek istediğimi anlayacaksınız.
D. N. Archeron bize harika bir kitap sunuyor. Okurken ağızım açık okudum ve anladığınız üzere bu kadar beklememiştim. Bence hepimizin ruhunun bir parçasının ihtiyacı olan şey bu kitap. Ve Damla bize bu kitabı verdiği için ne kadar şanslı olduğumuzu tahmin bile edemiyorum.
Kısacası alın ve okuyun. İşte o zaman ne demek istediğimi anlayacaksınız.
Kitabla tam düşüncələrimi ən sonda yazmaq istəyirəm. Wattpad dən oxuduğum üçün əslində kitablar harda bitir tam bilmirəm. Təqribi bölürəm.
Kirabın sonu qorxudur məni
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Mirhicab Abdullayev - "Kənan və Aylin"
Kitab çox sürətli oxunurdu, sanki yazıçı böyük bir hekayəni qısaldıb təqdim etmişdi bizə. Amma bu qədər qısa bir kitabda niyə bu qədər təkrar fikir var? Dəfələrlə eyni cümlələrin təkrarlanması süni şəkildə kitabın uzadılması deyil, bəs nədir?
Tamam, kitab çox axıcı idi, amma niyə? Çünki hadisələr çox sürətli şəkildə baş verirdi. Yazıçı heç nəyi uzatmır, sanki kitab qısametrajlı film kimi kiçik-kiçik səhnələrdən ibarətdir. Hər səhnə bir-biri ilə bağlıdır, birini qaçırsan, hekayəni itirəcəksən.
Obrazlara gah adları ilə, gah da "müəllim" deyə xitab edilməsi qəribə idi. Standart bir xitab tərzi seçilməli idi məncə. Bir obraz digər obraza bir səhifədə Kənan deyir, digər səhifədə Kənan müəllim deyir. Niyə?
Əsas problemlərdən biri - təkrarçılıq. Birinci səhifədə oxuduğumuz bir şeyi növbəti səhifədə yenə oxuyuruq. Sizcə də bu yorucu deyil? Cümlələrin quruluşunda peşəkarlıq yoxdur, həvəskarcasına yazılmışdı sanki. Bədiilikdən söhbət belə gedə bilməzdi. Ard-arda gələn cümlələrin eyni sözlərlə bitməsi - vurulmuşdu, olmuşdu, yorulmuşdu, durmuşdu və s. hekayəni çox zəif göstərir.
Kitabda çox gözəl fikirlər var idi, məntiqli və kamil düşüncələr. Və demək olar ki, bəzilərində yazıçı ilə həmfikir idim. Lakin üslub və tərz ədəbiyyatdan uzaq idi. Çünki yazıçı məişət, loru və ara söhbətləri ilə çatdırırdı bunları bizə. Deyilənlər ağıllı və mənalı olsa da belə, oxuduqca görürsən ki, cümlələrdə təbiilik əvəzinə sünilik üstünlük təşkil edir və bu da kitabın ciddiyyətini azaldır, səmimiyyətini itirir. O qədər loru dildə danışılır ki, sanki kitab oxumursan, məhəllədə kiminləsə qeybət edirsən.
Amma yazıçının bir çox fikrini, təbliğ etmək istədiyini bəyəndim, fikirləri ilə həmfikirəm. Hər şeydən əlavə, mütaliə etmək mütləqdir ki, yazıçı da gəncləri
Aqşin, qardaşımsan, bu kitabın satışını dayandır. Bu kitabdakılara şeir deyə bilmək üçün gərək ədəbi zövqüm sıfıra bərabər olsun. Oxuduqca hər şeirə 10 üzərindən qiymətlər verdim, 4-dən yuxarı olan olmadı. Oxumayın.
ON ZƏNCİ BALASI...Edebiyat
Agatha Christie' dən ilk oxuduğum kitabın bu qədər mükəmməl olacağını düşünməmişdim. Həqiqətən o qədər maraqlı, həyəcanlı bir kitab idi ki gün ərzində kitabı əlimdən sala bilmirdim. Hər səhifədə ayrı bir həyəcan var idi. Səhifəni çevirirəm deyirəm bunu da oxuyum qoyacam bir də baxıram ki artıq 60-70 vərəq oxumuşam. Kitabın bu qədər ağıllıca və mükəmməl yazılmasını gözləmirdim.
SPOİLER...
.
.
.
Demək olar hər kəs dən şüpələndim ancaq hakim Uorqreyv'dan heç şüpələnmədim. Hər şeyi o qədər ağıllıca yerinə yetirib ki özünü ölü kimi göstərdiyini öyrəndiyim yerdə bir anlıq şok yaşadım. Və mən Lombard və həkimdən şüphələnirdim. 
On Zənci Balası 
Agatha Christie
On Zənci Balası Agatha ChristieSəhv etmirəmsə, kitabı iki il öncə Wattpad-dən oxumuşdum. Ya o vaxt hələ tam yazılmamışdı, ya da başqa kitablar araya girdiyi üçün bitirə bilməmişdim. Əslində alınacaq kitablar siyahımda idi, amma yaxşı ki, almayıb PDF oxudum.
Mövzu çox maraqlı olsa da, yazarın dili məni yordu, o hissi tam ala bilmədim. Sanki bəzi yerlər tam yazılmamış, havada qalmışdı. Kitab sona doğru bir az açıldı və elə bir yerdə bitdi ki, ikinci kitabı oxumaq olar. Ümumiyyətlə, heç bir kitabı yarımçıq qoymaq adətim olmadığı üçün, bəyənməsəm belə axıra qədər şans verməyə çalışıram.
