yakalanmak isteyen tüm kitap kurtlarına...·352 syf.·1000Kitap
8/10
2025 64. kitabı
"Beni Charles Ravage büyüttü, korkunç, acımasız bir iş adamı olan öfkeli bir alkolik. İyi bir baba ya da iyi bir koca olmayı bilmeyen bir adam. Evimiz büyüktü ama soğuktu. Sevgiden, sıcaklıktan, bir yeri yuva yapan şeylerden yoksundu. Kardeşlerim ve ben birbirimize tutunurduk ve eğer yakın olmasaydık, muhtemelen hepimiz hapiste ya da daha kötü bir yerde olurduk. Bu yüzden seninle tanıştığımda ve ailene kabul edildiğimde piyangoyu kazanmış gibi hissettim."
Herkese selam. Yine genelin sevmediği bir dark kitabını sevmişim fdhdfhdfh ne mutlu. Yazarla ilk tanışma kitabım baya sevdim dilini. Kardeşlerden Miles'ı aşırı merak ediyorum çıkarsa net alırım. İkili arasındaki gerilim bana çok geçti. Çaksak ortam alev alacakdjddfn. İtaat itaatkar muhabbetine girecek olursak da rızasız hiçbir şeyin olmadığını söyleyebilirim. Bu tarz kitaplar o yüzden beni rahatsız etmiyor. Neyse tabii ki şunu söylemekte de fayda var tetikleyici unsurlar mevcut, herkese hitap edebilecek bir kitap değil. Bu yüzden lütfen okumak istemeden önce yorumda bulabileceğiniz yazarın notuna bakın, sonra düşük düşük puanlar veriyorsunuz üzülüyorum dndnd. Haydi kitabın konusuna geçelim; her şey Juliet'in üniversiteye gitmeden önce abisinin en yakın arkadaşı (aynı zamanda ilk aşkı) olan Chase'ten bekaretini almasını istemekle başlıyor. Ancak Chase Juliet'i reddediyor, çünkü o Juliet. En yakın arkadaşının kız kardeşi. Onu doğduğu soydan alakasız kişi olarak gören, ona ailesinden daha da aile olan adamın kız kardeşi. Bir yandan da ölümü olacak olan kız. Aradan geçen sekiz yıl ikiliyi farklı yollara sürüklemiş olsa da kader yine ağlarını örmekte çünkü arada sönmeyen bir tutku alevi söz konusu. Chase için kovalamacanın verdiği hazdan daha büyük bir şey yok. Kan kokusu her zaman cezbedici. Peki ya Juliet? O nihai
Serinin son kitabıyla geldim. Çok yavaş bir okuma oldu benim için çünkü ilk yarı çok sıkıldım akışı yüzünden. Ama karakterleri çok sevdim özellikle Silver. Çok iyi kalpli olan ama dışarıya kendini cadaloz gibi gösteren Silver... Ve saklı tarafını Cole görüyor hep. Küçüklükken birbirlerine ilklerini verme sözü veriyorlar ve o zamandan beri birbirlerine bağlı ve bağımlılar. Hatta Aiden Silver'ın ilk valsini aldı diye hayatı boyunca kin tutmaya devam ediyor Cole Ve Cole'un babası ölünce ve annesi Silver'ın babasıyla evlenince... Haliyle üvey kardeş oluyorlar ve aralarındaki tansiyonu gizlemek zorundalar. Kitap böyle durağan ilerlerken sonlara doğru Rina beni öyle bir zort ediyor ki. Ben direk 4 yıldızı yapıştırıyorum kadın bana haddimi bildiriyor dkdnd O kadar tahmin etmedim ki yazar çok güzel hedef şaşırttı şok oldum dumur oldum. Yine leziz bir kitaptı ve yeni bir seriye Aiden'in babasıyla devam ediyoruz. Bu seri boyunca bizim çocukların babalarının hepsini aynı ortamda okumak isteme gibi bir takıntım oluştu. Hepsine fena yükseliyorum maalesef.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hearts of my Monster
Serinin üçüncü ve son kitabında sevdiği kadının öldüğünü sanan Kirill'in, Sarah'ı aradığı ve onun için yaptığı katliamları okuyoruz. Oynanan oyunlar, kandırmacaların içinde Kirill ve Sarah'ın ilişkileri zarar görüyor ve Sarah evleneli iki ay olan kocası Kirill'den boşanmanın yollarını arıyor. İkili aralarındaki problemleri halletmeye çalışırken aynı zamanda Sarah hamile olduğunu öğreniyor, ancak Kirill'e söylemiyor çünkü adamın onu bebek yüzünden asla bırakmayacağını düşünüyor.
Bu kitapta ortaya çıkan oyunlar beni gerim gerim gerdi. Çok keyif aldım bu kitaptan da. Ben kitaplar bebekle sona bağlanınca okuma hevesimi kaybediyorum, bu kitap akıcı olmasaydı yemin ediyorum bırakırdım. Her kitabın sonunda aynı şeyi okumaktan çok sıkıldım cidden dndnn Best çiftim -Sarah ve Kirill kusura bakmasın-- Anton ve Maksim. Okurken en çok onlara, ve Kirill'in monologlarına sırıttım. Bence harika bir final kitabıydı.
Kirill'in her şartta Sarah'a olan bağlılığını okumak içimde kelebek uçurttu jdjd özellikle ikilinin kavga ettikleri sahneleri okumak inanılmaz keyifliydi. Kirill tam bir manyak ya nxnjfjf Ayrıca Damien karakterine de bayılıyorum, çok geçmese de kitapta girdiği her sahnede beni kahkahalara boğdu. Eğer novellası varsa ya da çıkarsa kesinlikle okurum.
Yeniden buluşuncaya dek kitapla kalın efenim 
Rina Kent
Rina KentƏsərdəki bumeranqı sevdim!
Frans Kafkanı ilk olaraq 
Atama Məktub kitabı ilə sevmişdim. 
Ceza Sömürgesi kitabı ilə daha da heyran oldum. Çox qısa və çox axıcı olan bu kitab özündə bir çox dərin mənanı çulğalaşdırır. Eyni zamanda bütün bu mənalar bizi bir o qədər də yaralayır.
Yazar günah və cəza mövzusunu mükəmməl qələmə almışdır. Oxucu həqiqətən düşünür ki, günahı hər nə olursa olsun, həqiqətən də, bir insanın həyatı edam qədər ağır bir hadisə ilə sonlandırılmalıdırmı?
Mövzudan asılı olmayaraq hər oxucu kitabdan müəyyən nəticə çıxara bilər. Mənə görə isə hadisələrə başdan sona şahid olan səyyah (gezgin) əzilmiş xalqı təmsil edirdi. Yaranan bütün halları hesaba qatmadan təsir altına tez düşən yazıq və bir o qədər aciz xalqı...
Zəncirləri əlində bərk-bərk tutan əsgər, eynilə hakimiyyəti əlinə alsa belə özünü asılı vəziyyətə salan dırnağarası başçı kimi idi. Yəni özünün ipi qırıb qaçan inəkdən bir fərqi yox idi)))
Zabit öz əxlaqsız və vicdandan yoxsul əməllərini qanun-qayda adı altında həyata keçirməyə çalışan başbilən kimi ortada dolaşırdı. Məhkumu isə deyib özümü yormaq istəmirəm. Hər halda özümü tuta bilməyib, çiçək kimi ağzım açıla bilər. Son olaraq onu qeyd edim ki, əsərin sonluğu mükəmməl idi. Sən hər zaman başqasan, 
Franz Kafka ♡
Ps~Əsər l dünya müharibəsi illərində qələmə alınmışdır.
Xoş mütaliələr!
Atama Məktub kitabı ilə sevmişdim. Ceza Sömürgesi kitabı ilə daha da heyran oldum. Çox qısa və çox axıcı olan bu kitab özündə bir çox dərin mənanı çulğalaşdırır. Eyni zamanda bütün bu mənalar bizi bir o qədər də yaralayır.
Yazar günah və cəza mövzusunu mükəmməl qələmə almışdır. Oxucu həqiqətən düşünür ki, günahı hər nə olursa olsun, həqiqətən də, bir insanın həyatı edam qədər ağır bir hadisə ilə sonlandırılmalıdırmı?
Mövzudan asılı olmayaraq hər oxucu kitabdan müəyyən nəticə çıxara bilər. Mənə görə isə hadisələrə başdan sona şahid olan səyyah (gezgin) əzilmiş xalqı təmsil edirdi. Yaranan bütün halları hesaba qatmadan təsir altına tez düşən yazıq və bir o qədər aciz xalqı...
Zəncirləri əlində bərk-bərk tutan əsgər, eynilə hakimiyyəti əlinə alsa belə özünü asılı vəziyyətə salan dırnağarası başçı kimi idi. Yəni özünün ipi qırıb qaçan inəkdən bir fərqi yox idi)))
Zabit öz əxlaqsız və vicdandan yoxsul əməllərini qanun-qayda adı altında həyata keçirməyə çalışan başbilən kimi ortada dolaşırdı. Məhkumu isə deyib özümü yormaq istəmirəm. Hər halda özümü tuta bilməyib, çiçək kimi ağzım açıla bilər. Son olaraq onu qeyd edim ki, əsərin sonluğu mükəmməl idi. Sən hər zaman başqasan, Franz Kafka ♡
Ps~Əsər l dünya müharibəsi illərində qələmə alınmışdır.
Xoş mütaliələr!Qatili öncədən təxmin etmək olur? :dPolisiye / Gerilim
Uzun zamandır polisiye/gerilim janrında kitab oxumurdum. Bu kitab yaxşı başlanğıc olmadı. :/
Deməli, başlayım;
Kitab yaxşı kimi idi. Düzünü desəm, qatili əvvəlcədən təxmin edə bilməsəm də, ilk səhifələrdən şübhələndiklərim var idi və kitabın ortalarına yaxın biraz fikir formalaşmışdı artıq. Zatən polisiye janrında olan kitablar həmişə belə olur; qatili təxmin edə bilmirsən, amma bu kitabda təxmin etdim dndn.
Polisiye janrında olan kitablarda, bütün xarakterlərdən şübhələnmək üçün mütləq ki, bir səbəb olmalıdır. Kitabda qatil barədə şübhələndirici səbəb də, vardı. Bu nüansa görə məni çox çəkmədi, deyəsən. Sonlara doğru həyəcanlanacağımı, nəticə üçün səbirsizliklə oxuyacağımı düşünürdüm, ancaq elə olmadı, nəticə bəllidirsə, niyə həyəcanlanım ki? ^^
Death Note mangası qədər də, ola bilmədi desəm, yeridir.
Çox da, pis demirəm, ortada bir əmək var və kitabın normal olduğunu düşünürəm. Nə çox pis, nə çox yaxşı. Ancaq bilmirəm niyə, məni təsirləndirmədi və 'oha' dedirtəcək qədər fərqli bir şey yox idi. Sıradan gəldi kitab mənə.
Qatili isə təxmin etdim, bəli. Bunu necə bacardım bilmirəm, ancaq deyəsən bunu bacarmama yazarın öz ipucuları səbəb oldu. :d
Abi niyə səbəb olursan mənim təxmin etməmə? Bu qədər nüansı açıqlamaq məcburiyyətində deyildin. Ancaq düşünürəm də, ola bilər ki, hamı mənim kimi təxmin edə bilməsin. E nə də olsa, hamının düşüncə tərzi eyni deyil.
Ancaq bunu deməliyəm ki, hadisələrdən əlavə yazarın geçişleri yaxşı idi. Bir az daha çalışmalıdır, məncə; olayı necə daha gizəmli irəlilədəcəyi barədə. Və elə etsin ki, oxucuda bir təxmin belə formalaşmasın, oxucuya sonda şok yaşatsın. :d
Kitab axıcı idi, ancaq nəticə üçün maraq yoxdursa, nə fayda.
Və kitabın sonunu təxmin edə bilirəmsə, mənim üçün necə kitab olduğunu anlaşılıb artıq.
Bu kitaba 6 verdimsə, onu da
Salamlar
Həyatımda oxuduğum və oxuyacağım kitabların ən qəribə (doğru söz budursa əgər)olanlarından birini bitirdim.
Adətən, kitabın üstünə düşünmək, hissləri doluca yaşamaq üçün şərhdən əvvəl 1 gün gözləyərəm. Amma sanki bu kitaba şərhi indi yazmasam bir daha yaza bilməyəcəmmiş kimidi
Sevdim mi? İnanın ki, heç bir fikrim yoxdu shshsh Bu sözümdə ciddiyəm, əsəri sevdim mi, sevmədim mi, anladım mı, anladığımı mı zənn edirəm, yoxsa anlamadığımın fərqində miyəm, bilmirəm. Oxuduğum üçün peşman deyiləm, vaxt itkisi olaraq da görmədim, sadəcə bunu deyə bilərəm..
Deməli belə,
Əsər 3 bölümdən - hekayədən ibarətdir.
Yazıçı əvvəl 3 ayrı hekayə olaraq yayınlayacaqmış. Hətta ilk yazdığı 2ci hekayə, yəni, Moğol Lekesi olub. Ancaq sonradan zehnində bu 3 hekayə birləşib, bir olayın fərqli parçalarına çevrilib...
3 hekayədə də ortaq obrazımız Yonğhe adlı gənc qadındır. Orta boylu, gözləri, baxışları, bədən quruluşu, xarakteri, hərəkətləri ilə tamamilə adi bir qadın.
Amma yanlış bəlkə də burada başlayır. Bu qadın üçün doğru təsvir adi yox, türk deyimi ilə "silik" olmalıdır. Ruhu, düşüncələri basdırılmış, həyatını sadəcə kimlərəsə uyğunlaşaraq quran, davam etdirən susqun qadın.
Bu qadın bir gecə gördüyü yuxudan sonra qəribə davranır və səhər ilk iş evdəki bütün ətləri, yumurtaları atır. Özü vegeterian olmaqla qalmır, ərinə də evdə ət bişirə bilməyəcəyini açıqca deyir.
Ətə düşkün bir ailə. Həm Yonğhe, həm bacısı ətli yeməklərdə çox bacarıqlı (daha bu günorta yeməyi yandıran mən hüzünlü shsjdd). Birdən-birə vegeterian olmaq ailə üçün qəbul olunmazdır.
İlk hekayə qadının həyat yoldaşı, ikincisi isə, bacısının ərinin dilindən, onların gözü ilə anlatılır. Bu qisimləri çox da sevmədim. Hər iki insan empatiya qursanız belə, xarakterlərindəki bencillik ilə rahatsız edən insanlardır...
Və 2ci
